Cara kord dibina: triad dan kord ketujuh

Kord ialah tindanan selang ketiga. Inilah cara empat jenis triad dan kord ketujuh yang utama dibina, dinamakan, dan ditemui di bawah tangan anda sendiri.

Menindan selang ketiga

Ambil mana-mana skala dan pilih satu not. Langkau huruf seterusnya dan ambil yang selepasnya, kemudian langkau sekali lagi dan ambil yang berikutnya. Daripada C dalam skala C major anda dapat C, E, G. Itulah triad, dinamakan begitu kerana ia mempunyai tiga not, dan ia unit asas harmoni Barat.

Not paling bawah ialah akar dan ia memberikan kord itu nama hurufnya. Not tengah ialah ketiga, kerana ia terletak satu selang ketiga di atas akar. Yang paling atas ialah kelima. Buat perkara yang sama bermula pada setiap darjah skala C major dan anda menghasilkan tujuh triad yang ada dalam kunci itu: C, E, G kemudian D, F, A kemudian E, G, B dan seterusnya sehingga B, D, F.

Tujuh kord itulah keseluruhan perbendaharaan asli kunci tersebut. Hampir setiap lagu yang anda tahu dalam C major dicantum daripada set itu, sekali-sekala meminjam dari tempat lain demi warna. Ia perbendaharaan yang lebih kecil daripada jangkaan orang.

Empat jenis triad

Setiap triad ditakrifkan oleh saiz dua selang ketiga yang ditindannya. Ketiga major ialah empat semiton; ketiga minor ialah tiga.

Triad major ialah ketiga major dengan ketiga minor di atasnya. C, E, G: C ke E ialah empat semiton, E ke G ialah tiga. Selang luarnya ialah kelima sempurna, tujuh semiton. Cerah, stabil, pilihan lalai.

Triad minor menyongsangkan susunan itu: ketiga minor dahulu, kemudian ketiga major. C, E flat, G. Selang luarnya masih kelima sempurna, jadi kordnya sama stabil, tetapi ketiga yang direndahkan mengubah warnanya sepenuhnya.

Triad terkurang menindan dua ketiga minor. C, E flat, G flat. Selang luarnya kini hanya enam semiton, iaitu kelima terkurang, dan kordnya berbunyi mampat serta gelisah. Ia mahu bergerak.

Triad terlebih menindan dua ketiga major. C, E, G sharp. Selang luarnya lapan semiton, iaitu kelima terlebih. Kerana ia membahagi oktaf kepada tiga bahagian yang sama, ia berbunyi terapung dan tanpa hala, dan itulah tepatnya sebab komposer mencapainya apabila mereka mahu terlepas daripada sesuatu kunci seketika.

Menambah ketujuh

Tindan satu lagi ketiga di atas sebuah triad dan anda dapat kord ketujuh, empat not dan bukan tiga. Tambahan itu bukan saling bertukar ganti, dan setiap jenis yang lazim mempunyai tugas yang tersendiri.

Ketujuh dominan ialah triad major campur ketujuh minor, sepuluh semiton di atas akar: C, E, G, B flat. Ia mengandungi kelima terkurang antara E dan B flat, dan ketidakstabilan itulah seluruh maksudnya. Ketujuh dominan yang dibina pada darjah kelima sesuatu kunci menarik kuat pulang ke rumah. Dalam C major, kord G, B, D, F melerai kepada C dengan daya yang nyata. Hampir keseluruhan harmoni berfungsi dari Bach hingga blues berjalan atas mekanisme ini.

Ketujuh major ialah triad major campur ketujuh major, sebelas semiton: C, E, G, B. Not atasnya duduk satu semiton di bawah oktaf, menghasilkan bunyi lembut dan melayang yang dikaitkan dengan balada jaz dan bossa nova. Ia merehatkan, bukan memacu.

Ketujuh minor ialah triad minor campur ketujuh minor: C, E flat, G, B flat. Lembut, mesra, dan tulang belakang progresi dua-lima-satu. Ketujuh separa terkurang ialah triad terkurang campur ketujuh minor, C, E flat, G flat, B flat, yang lazim dalam kunci minor. Ketujuh terkurang penuh menindan satu lagi ketiga minor, C, E flat, G flat, B double flat, memberikan empat not yang berjarak sama tiga semiton, iaitu kord yang boleh berpaksi ke hampir mana-mana kunci dan telah menyelamatkan komposer daripada masalah selama dua ratus tahun.

Inversi dan susunan suara

Sebuah kord tidak semestinya duduk dengan akarnya di bawah. Ambil C, E, G dan naikkan C satu oktaf, maka anda dapat E, G, C: kord yang sama dalam inversi pertama. Gerakkan E juga dan anda dapat G, C, E, iaitu inversi kedua. Identitinya tidak berubah; warnanya dan kelicinan garis besnya berubah.

Inilah yang sedang dilakukan pemain bes apabila carta menulis C dengan garis miring dan E di bawahnya. Harmoninya ialah C major, tetapi bes diminta memainkan E, biasanya supaya garis bes melangkah dan bukan melompat. Keputusan susunan suara seperti ini ialah sebahagian besar yang membezakan iringan yang bermuzik daripada iringan yang sekadar betul.

Kord di bawah tangan

Sistem bes Stradella pada akordion ialah sebuah mesin kord, dan ia menjadikan teorinya kelihatan. Baris kord memberi anda butang pratetap major, minor, ketujuh dan terkurang bagi setiap akar, disusun supaya tonik, subdominan dan dominan sesuatu kunci duduk dalam kelompok yang padat: C major dengan F major satu butang ke satu arah dan G major satu butang ke arah yang lain. Tiga kord itu campur minor relatifnya meliputi kadar repertoir popular yang mengejutkan banyaknya.

Sistem ini mempunyai batasnya yang jujur. Pratetapnya ialah susunan suara yang tetap, ia biasanya menggugurkan nada kelima daripada kord ketujuh, dan anda tidak boleh menyongsangkannya atau memilih not mana yang berada di atas. Bagi kebanyakan iringan hal ini tidak relevan. Bagi apa-apa yang berbentuk kaunterpoin ia maut, dan itulah sebabnya alat free bass dan converter wujud.

Pemain bes berganda bertemu kord dari bawah. Anda jarang memainkan kesemua notnya; anda memainkan not yang menentukan kedudukan kord itu dan membiarkan ensemble yang lain membekalkan warnanya. Mengetahui bahawa ketujuh sesuatu kord dominan mahu jatuh satu langkah, dan ketiganya mahu naik, memberitahu anda apa yang bakal dilakukan harmoni itu sebelum sesiapa menyatakannya. Dalam kelas ensemble di A&G Academy, tabiat tunggal itulah yang mengubah garis bes daripada betul menjadi tidak dapat tidak.

Soalan lazim