Register akordion, dijelaskan

Bassoon, clarinet, master, musette: apa yang dilakukan setiap suis register pada lidah, maksud rajah titik, dan cara memilih yang sesuai dengan muziknya.

Apa sebenarnya register itu

Di dalam sebuah akordion, lidahnya dikumpulkan menjadi beberapa set. Satu set ialah himpunan lengkap lidah yang meliputi seluruh papan kekunci pada satu aras pic. Alat trebel empat set yang tipikal membawa satu set satu oktaf di bawah pic tertulis, dua set pada pic tertulis, dan satu set satu oktaf di atasnya.

Di belakang setiap set terletak satu penggelongsor, iaitu jalur kayu atau logam berlubang yang boleh menutup atau membuka bukaan ke ruang set itu. Suis register menggerakkan penggelongsor tersebut. Tekan satu suis dan anda bukan mengubah not, penjarian mahupun kelantangan secara asasnya. Anda sedang memilih set lidah mana yang dibenarkan dicapai oleh udara.

Ini dipinjam terus daripada organ paip, begitu juga perbendaharaan katanya. Enam belas kaki bermaksud satu oktaf di bawah pic tertulis, lapan kaki bermaksud pic tertulis, empat kaki bermaksud satu oktaf di atasnya. Angka itu merujuk kepada panjang paip organ yang diperlukan, sesuatu yang tidak bermakna bagi lidah, tetapi namanya kekal.

Membaca rajah titik

Suis register biasanya dilabelkan dengan bulatan kecil yang terbahagi kepada tiga jalur mendatar, dengan titik di dalamnya. Jalur atas ialah set empat kaki, jalur tengah ialah set lapan kaki, jalur bawah ialah enam belas kaki. Satu titik bermakna set itu sedang berbunyi.

Jadi satu titik di tengah bermakna satu set lapan kaki sahaja: nada bersih yang biasanya dipanggil clarinet. Satu titik di bawah bermakna enam belas kaki sahaja, dipanggil bassoon, iaitu register rendah yang gelap. Dua titik bersebelahan dalam jalur tengah bermakna kedua-dua set lapan kaki, iaitu bunyi basah atau musette. Titik dalam ketiga-tiga jalur ialah bunyi penuh, dipanggil master, dan pada banyak alat ia tetapan yang paling kurang berguna walaupun paling kuat bunyinya.

Sebaik anda boleh membaca rajah itu, anda boleh membaca suis mana-mana akordion tanpa perlu tahu konvensyen penamaan pembuatnya, yang berbeza-beza dan tidak dipiawaikan.

Register yang lazim dan kegunaannya

Bassoon, iaitu enam belas kaki sahaja, bersifat hangat dan bulat serta duduk di bawah penyanyi atau alat melodi. Inilah register untuk iringan, untuk garis bes, dan untuk apa-apa yang tidak sepatutnya bersaing dengan suara manusia.

Clarinet, satu set lapan kaki sahaja, ialah bunyi paling bersahaja dan paling jujur yang ada pada alat ini. Inilah yang anda mahukan untuk kaunterpoin, untuk Bach, untuk apa-apa yang memerlukan suara dalaman kekal berasingan. Pemula cenderung mengelakkannya kerana bunyinya nipis apabila bersendirian, kemudian mendapati selepas beberapa tahun bahawa itulah register yang paling kerap mereka gunakan.

Musette menggabungkan dua atau tiga set lapan kaki yang sengaja ditala berbeza sedikit. Pelayangan antara set itu menghasilkan kilauan yang dikaitkan semua orang dengan sudut jalan di Paris. Alat Perancis sering menggunakan tiga set dengan dua set luar ditala sedikit tinggi dan sedikit rendah daripada yang tengah. Ia indah pada tempatnya dan satu bencana dalam polifoni, kerana setiap layangan mengaburkan suara-suara menjadi satu.

Piccolo, iaitu empat kaki sahaja, bersifat cerah dan tajam serta berguna untuk pertukaran warna yang singkat atau untuk menggandakan melodi satu oktaf lebih tinggi. Sangat sedikit muzik yang mahukannya untuk tempoh yang lama.

Cassotto, suis dagu dan tangan kiri

Pada alat yang lebih baik, sesetengah set lidah berbunyi ke dalam cassotto, iaitu ruang nada yang dibina dalam badan alat yang melembutkan dan menggelapkannya sebelum bunyi itu sampai ke gril. Pada alat cassotto yang tipikal, set enam belas kaki dan satu set lapan kaki berada dalam ruang itu manakala yang lain berada di luarnya, bermakna dua set lapan kaki boleh sama pada nama picnya tetapi cukup berbeza warnanya. Inilah sebabnya satu suis pada alat konsert boleh berbunyi ketara lebih bulat daripada suis lain yang menurut rajahnya adalah sama.

Banyak alat juga mempunyai suis dagu di sepanjang bahagian atas sisi trebel, dikendalikan dengan rahang supaya anda boleh menukar register tanpa mengangkat tangan daripada papan kekunci. Ia terasa mengarut selama kira-kira seminggu, kemudian menjadi sesuatu yang tidak boleh ditinggalkan.

Tangan kiri juga mempunyai registernya sendiri, biasanya lebih sedikit, lazimnya bertukar antara bunyi bes yang penuh dan bunyi yang lebih nipis untuk iringan yang lebih ringan. Ia berbaloi diterokai; kebanyakan pemain menjumpai suis bes mereka secara tidak sengaja bertahun-tahun selepas membeli alat itu.

Memilih satu, dan bila hendak menukar

Peraturan praktikalnya ialah pilih register mengikut fungsi muzikalnya, bukan mengikut kelantangan. Tanya apa yang sedang dilakukan oleh petikan itu. Membawa melodi mengatasi ensemble? Sesuatu yang mengandungi empat kaki. Menyokong penyanyi? Bassoon atau satu set lapan kaki. Memainkan tiga suara yang berdiri sendiri? Satu set sahaja, hampir selalunya.

Tandakan pertukaran register dalam skor anda, dan latihlah pertukaran itu sendiri, kerana suis yang ditekan di tengah frasa menghasilkan bunyi klik yang kedengaran serta jurang seketika jika anda cuai. Pemain yang baik menukar register pada sambungan frasa dan pada rehat, sehingga anda tidak perasan pun mereka melakukannya. Perpustakaan skor percuma kami di A&G Academy membawa cadangan registrasi dalam agak banyak aransemennya, satu titik permulaan yang munasabah sebelum anda membentuk pendapat sendiri.

Soalan lazim