Buying guides · 6 min read
Seven mistakes people make buying an accordion
Buying too big, ignoring weight, trusting a photo, skipping the leak test: seven errors that turn a new accordion into a cupboard ornament, and the fixes.
Buying too big, and buying to grow into
This is the single most common mistake, and it is usually made with good intentions. A parent buys a 96-bass instrument so the child will not outgrow it, or an adult beginner buys a 120 because that is what the professionals use. The result is a student who cannot reach the bass rows without twisting, cannot see the keyboard, and stops practising because playing is physically unpleasant.
There is no prize for owning a large instrument. Smaller accordions hold their value reasonably well and are easy to sell on, so the real cost of starting small and trading up is much lower than it looks. Meanwhile the technique a student builds on a well-fitting instrument transfers cleanly upward; the compensations built on a badly-fitting one do not.
Ignoring weight, and ignoring the straps
Two accordions with the same bass count can differ by four kilos depending on how many reed ranks are inside and whether there is a cassotto. The specification sheets usually list the weight, and buyers usually skip past it. Forty minutes of practice with an instrument that is two kilos too heavy produces shoulder and lower back complaints that people then blame on posture.
The related error is treating straps as an accessory. Wide padded shoulder straps, correctly adjusted, and a back strap that links them behind the shoulder blades, change how an instrument feels far more than most buyers expect. If the bass side is sliding away from you when you pull the bellows open, the straps are wrong, not your technique. Budget for good straps on any instrument that comes with thin ones.
Judging by the numbers on the grille
Bass count and key count are the only two figures most listings advertise, so they become the basis for comparison. They are close to irrelevant to how an instrument sounds and plays. What matters is reed quality, whether the bellows is airtight, whether the pallets seal, whether the register sliders move cleanly, and whether the tuning has drifted.
A 72-bass instrument with hand-finished reeds and a tight bellows will outperform a 120-bass with machine-stamped reeds and a leaking corner in every way that matters, and will weigh several kilos less. Reed quality is often described in tiers with names that vary by maker, but you can hear it: play a very quiet long note and listen to how fast it starts.
The third figure worth knowing is the register count, but only in the sense of which ranks are present. A box advertising eleven treble registers built from three ranks is offering combinations, not more sound.
Not testing the thing before paying
An accordion can look immaculate and be full of problems. The minimum inspection takes four minutes. Close the bellows fully, press no key, hold no air button, and try to pull the bellows open. It should resist and hold. If it drifts open, air is escaping somewhere. Do the same in compression.
Then run a slow chromatic scale, pushing and then pulling, listening for any note that arrives late or wavers at the start. Late notes mean curled valves or poor reeds. Play the same note push and pull: on a piano accordion they must match exactly. Work through every bass button, because the bass machine is where neglected instruments hide their worst problems, and a single seized rod is expensive to fix.
Finally press each register switch and listen for a clean change without scraping, then shake the instrument gently and listen for rattles, which usually mean a reed plate has let go of its wax.
Buying from photographs, and underestimating restoration
Vintage accordions photograph beautifully. Mother-of-pearl celluloid, chrome grilles and Italian names sell a lot of instruments that have not been opened in thirty years. The problems that matter are all invisible in a photograph: leather valves that have curled, wax that has dried and released reed plates, bellows gussets gone porous, and tuning that has wandered by twenty cents.
Restoring such an instrument is skilled work and takes time. Re-waxing, replacing valves, repairing bellows corners and a full retune together can cost more than the instrument is worth, and a technician cannot quote accurately until the box is open. There are wonderful old accordions out there, and they are worth buying, but only after somebody has looked inside them.
The same caution applies to online purchases generally. If you cannot play an instrument yourself, arrange for someone who can to play it, or buy from a seller who will take it back.
Ignoring tuning style and what you want to play
Accordions are tuned in styles, and the style is not a setting you can change on a whim. Dry tuning, where the two middle reed ranks are at the same pitch, gives a clean straight tone suited to classical repertoire, tango and anything where a second instrument has to blend with you. Musette tuning, where those ranks are deliberately offset, produces the wavering shimmer of French and Italian popular music. Between them sits a range of intermediate wetness.
Buying a heavily wet-tuned instrument and then trying to play Bach on it is a frustration that no amount of practice resolves. Retuning is possible but it is a full workshop job, not an adjustment. Decide what you want to play before you decide what you want to hear, and try the instrument on that repertoire rather than on whatever it sounds best doing.
None of this requires expertise on the buyer's side, only a habit of asking. A teacher will usually come along and listen, and at A&G Academy we check candidate instruments on these points as a matter of course before a student commits money to one.
Frequently asked
Is it safe to buy an accordion online?
It is safe if the seller accepts returns or a technician has inspected it. The faults that matter, curled valves, dried wax, porous bellows and drifted tuning, are all invisible in photographs and inaudible in a short video. If nobody has opened the instrument, assume it needs work and price accordingly.
How do I know if an accordion leaks air?
Close the bellows fully, press no key and do not touch the air button, then try to draw the bellows open. A sound instrument resists firmly and holds. If it creeps open under steady pull, or slowly collapses when you release it in compression, air is escaping through a bellows corner or a pallet that is not sealing.
Can a wet-tuned accordion be retuned dry?
Yes, but it is workshop work rather than an adjustment. A technician files or scrapes each reed in the offset rank, note by note, then rechecks the whole instrument. It takes hours and costs accordingly. It is far cheaper to buy an instrument tuned the way you want in the first place.
Siete errores que se cometen al comprar un acordeón
Comprar demasiado grande, ignorar el peso, fiarse de una foto, no probar el fuelle: siete fallos que convierten un acordeón nuevo en un adorno, y sus soluciones.
Comprar demasiado grande, y comprar para crecer
Es el error más frecuente con diferencia, y casi siempre se comete con buena intención. Un padre compra un instrumento de 96 bajos para que al niño no se le quede pequeño, o un adulto principiante compra un 120 porque es lo que usan los profesionales. El resultado es un alumno que no llega a las filas de bajos sin torcerse, que no ve el teclado y que deja de estudiar porque tocar le resulta físicamente incómodo.
No hay premio por tener un instrumento grande. Los acordeones pequeños mantienen razonablemente bien su valor y se venden con facilidad, así que el coste real de empezar pequeño e ir cambiando es mucho menor de lo que parece. Mientras tanto, la técnica que se construye sobre un instrumento bien ajustado al cuerpo se transfiere limpiamente hacia arriba; las compensaciones aprendidas sobre uno mal ajustado, no.
Ignorar el peso, e ignorar las correas
Dos acordeones con el mismo número de bajos pueden diferir en cuatro kilos según cuántos juegos de lengüetas lleven dentro y según tengan o no cassotto. Las fichas técnicas suelen indicar el peso, y los compradores suelen pasarlo por alto. Cuarenta minutos de estudio con un instrumento dos kilos más pesado de la cuenta producen molestias de hombro y de lumbares que luego se achacan a la postura.
El error emparejado es tratar las correas como un accesorio. Unas correas de hombro anchas y acolchadas, bien reguladas, y una correa dorsal que las una por detrás de los omóplatos cambian la sensación del instrumento mucho más de lo que espera la mayoría. Si el lado de los bajos se te escapa al abrir el fuelle, el problema son las correas, no tu técnica. Cuenta con gastar en correas buenas en cualquier instrumento que venga con unas finas.
Juzgar por los números de la rejilla
El número de bajos y el de teclas son las dos únicas cifras que anuncia casi cualquier vendedor, así que se convierten en la base de la comparación. Son casi irrelevantes para cómo suena y cómo responde un instrumento. Lo que importa es la calidad de las lengüetas, si el fuelle es estanco, si las zapatillas cierran, si las correderas de registro se desplazan con limpieza y si la afinación se ha desviado.
Un instrumento de 72 bajos con lengüetas acabadas a mano y un fuelle hermético superará a uno de 120 con lengüetas troqueladas a máquina y una esquina que pierde aire en todo lo que de verdad importa, y pesará varios kilos menos. La calidad de las lengüetas se describe a menudo en categorías cuyos nombres varían según el fabricante, pero se oye: toca una nota larga muy piano y escucha con qué rapidez arranca.
La tercera cifra que conviene conocer es el número de registros, pero solo en el sentido de qué juegos de lengüetas hay. Un instrumento que anuncia once registros en la mano derecha construidos sobre tres juegos ofrece combinaciones, no más sonido.
No probar el instrumento antes de pagar
Un acordeón puede estar impecable por fuera y lleno de problemas por dentro. La inspección mínima lleva cuatro minutos. Cierra el fuelle del todo, no pulses ninguna tecla, no toques el botón del aire e intenta abrirlo. Debe ofrecer resistencia y quedarse quieto. Si se abre solo, hay aire escapándose por algún sitio. Haz lo mismo en compresión.
Después toca una escala cromática lenta, primero cerrando y luego abriendo, atento a cualquier nota que llegue tarde o vacile al arrancar. Las notas tardías indican válvulas curvadas o lengüetas malas. Toca la misma nota cerrando y abriendo: en un acordeón de piano deben coincidir exactamente. Recorre todos los botones de bajo, porque la mecánica de bajos es donde los instrumentos descuidados esconden sus peores problemas, y una sola varilla agarrotada sale cara.
Por último, pulsa cada registro y escucha que el cambio sea limpio, sin roces, y luego agita el instrumento con suavidad y escucha si algo suena suelto, lo que suele significar que una placa de lengüetas se ha soltado de la cera.
Comprar por fotografías, y subestimar la restauración
Los acordeones antiguos salen preciosos en las fotos. El celuloide nacarado, las rejillas cromadas y los nombres italianos venden muchos instrumentos que no se abren desde hace treinta años. Los problemas que cuentan son todos invisibles en una fotografía: válvulas de piel curvadas, cera reseca que ha soltado las placas, esquinas del fuelle vueltas porosas y una afinación que se ha ido veinte cents.
Restaurar un instrumento así es trabajo de oficio y lleva tiempo. Reencerar, cambiar válvulas, reparar las esquinas del fuelle y hacer una afinación completa pueden costar juntos más de lo que vale el instrumento, y un técnico no puede dar un presupuesto fiable hasta abrirlo. Hay acordeones antiguos maravillosos, y merece la pena comprarlos, pero solo después de que alguien haya mirado dentro.
La misma precaución vale para las compras por internet en general. Si no puedes probar tú el instrumento, encarga que lo pruebe alguien que sepa, o compra a un vendedor que admita devoluciones.
Ignorar el tipo de afinación y lo que quieres tocar
Los acordeones se afinan con estilos, y el estilo no es un ajuste que se cambie por capricho. La afinación seca, con los dos juegos centrales de lengüetas a la misma altura, da un sonido limpio y recto, adecuado para el repertorio clásico, el tango y cualquier situación en la que otro instrumento tenga que mezclarse contigo. La afinación musette, con esos mismos juegos deliberadamente desplazados, produce el temblor característico de la música popular francesa e italiana. Entre ambas hay toda una gama de grados intermedios.
Comprar un instrumento muy musette y pretender tocar Bach con él es una frustración que no se resuelve con horas de estudio. Reafinar es posible, pero es un trabajo completo de taller, no un ajuste. Decide qué quieres tocar antes de decidir qué quieres oír, y prueba el instrumento con ese repertorio y no con aquello que mejor le sienta.
Nada de esto exige conocimientos por parte del comprador, solo la costumbre de preguntar. Un profesor suele acompañar y escuchar, y en A&G Academy revisamos de oficio estos puntos en los instrumentos candidatos antes de que un alumno comprometa su dinero.
Frequently asked
¿Es seguro comprar un acordeón por internet?
Lo es si el vendedor acepta devoluciones o si un técnico lo ha revisado. Los defectos que importan, válvulas curvadas, cera reseca, fuelle poroso y afinación desviada, son todos invisibles en una fotografía e inaudibles en un vídeo corto. Si nadie ha abierto el instrumento, da por hecho que necesita trabajo y ajusta el precio.
¿Cómo sé si un acordeón pierde aire?
Cierra el fuelle del todo, no pulses ninguna tecla ni toques el botón del aire, e intenta abrirlo. Un instrumento sano ofrece una resistencia firme y se queda quieto. Si se va abriendo poco a poco con una tracción constante, o si se cierra solo cuando lo sueltas en compresión, hay aire escapándose por una esquina del fuelle o por una zapatilla que no sella.
¿Se puede reafinar en seco un acordeón musette?
Sí, pero es trabajo de taller, no un ajuste. El técnico lima o rasca nota a nota cada lengüeta del juego desplazado y después vuelve a revisar el instrumento entero. Lleva horas y se cobra en consecuencia. Sale mucho más barato comprar de entrada un instrumento afinado como lo quieres.
Sept erreurs courantes à l'achat d'un accordéon
Trop gros, trop lourd, acheté sur photo, jamais testé : sept erreurs qui transforment un accordéon neuf en bibelot d'armoire, et comment les éviter.
Acheter trop gros, et acheter pour grandir dedans
C'est de loin l'erreur la plus fréquente, et elle part presque toujours d'une bonne intention. Un parent achète un 96 basses pour que l'enfant ne soit pas vite à l'étroit, ou un adulte débutant prend un 120 parce que c'est ce que jouent les professionnels. Résultat : un élève qui ne peut pas atteindre les rangées de basses sans se tordre, qui ne voit pas son clavier, et qui arrête de travailler parce que jouer fait physiquement mal.
Il n'y a aucune récompense à posséder un gros instrument. Les petits accordéons conservent assez bien leur valeur et se revendent facilement, si bien que commencer petit puis changer coûte en réalité beaucoup moins qu'il n'y paraît. Pendant ce temps, la technique construite sur un instrument à la bonne taille se transfère proprement vers le haut ; les compensations prises sur un instrument mal adapté, non.
Négliger le poids, et négliger les sangles
Deux accordéons affichant le même nombre de basses peuvent différer de quatre kilos selon le nombre de rangs d'anches et la présence d'un cassotto. Les fiches techniques indiquent généralement le poids, et les acheteurs passent généralement dessus. Quarante minutes de travail avec un instrument deux kilos trop lourd produisent des douleurs d'épaule et de bas du dos que l'on met ensuite sur le compte de la posture.
L'erreur jumelle consiste à traiter les sangles comme un accessoire. De larges bretelles rembourrées, correctement réglées, plus une sangle dorsale qui les relie entre les omoplates, changent la sensation d'un instrument bien plus que la plupart des acheteurs ne l'imaginent. Si le côté basses s'éloigne de vous quand vous ouvrez le soufflet, ce sont les sangles qui sont en cause, pas votre technique. Prévoyez le budget de bonnes sangles pour tout instrument livré avec des sangles fines.
Juger sur les chiffres inscrits sur la grille
Le nombre de basses et le nombre de touches sont les deux seuls chiffres annoncés par la plupart des annonces, et ils deviennent donc la base de comparaison. Ils n'ont presque rien à voir avec la façon dont un instrument sonne et se joue. Ce qui compte, c'est la qualité des anches, l'étanchéité du soufflet, la fermeture des soupapes, la douceur des tirettes de registre et la dérive éventuelle de l'accord.
Un 72 basses avec des anches finies à la main et un soufflet étanche battra un 120 basses à anches embouties et à coin fuyard sur tous les points qui comptent, et il pèsera plusieurs kilos de moins. La qualité des anches se décrit souvent par catégories dont les noms varient d'un fabricant à l'autre, mais elle s'entend : jouez une note longue très douce et écoutez à quelle vitesse elle démarre.
Le troisième chiffre utile est le nombre de registres, mais seulement au sens des rangs réellement présents. Un instrument annonçant onze registres au clavier droit construits sur trois rangs vous propose des combinaisons, pas davantage de son.
Ne pas essayer l'instrument avant de payer
Un accordéon peut être impeccable à l'œil et couvert de problèmes. L'inspection minimale prend quatre minutes. Fermez complètement le soufflet, n'appuyez sur aucune touche, ne touchez pas au bouton d'air, et essayez d'ouvrir le soufflet. Il doit résister et tenir. S'il part tout seul, l'air s'échappe quelque part. Refaites la même chose en poussant.
Jouez ensuite une gamme chromatique lente, en poussant puis en tirant, en guettant toute note qui arrive en retard ou qui hésite à l'attaque. Les notes en retard signalent des peaux recroquevillées ou de mauvaises anches. Jouez la même note en poussé et en tiré : sur un accordéon à clavier piano, elles doivent correspondre exactement. Passez en revue chaque bouton de basse, car la mécanique de basses est l'endroit où les instruments négligés cachent leurs pires défauts, et une seule tringle grippée coûte cher à réparer.
Enfin, appuyez sur chaque registre et écoutez un changement net, sans frottement, puis secouez doucement l'instrument et écoutez s'il cliquette, ce qui signale généralement qu'une plaque d'anches s'est décollée de sa cire.
Acheter sur photo, et sous-estimer la restauration
Les accordéons anciens photographient très bien. Le celluloïd nacré, les grilles chromées et les noms italiens vendent beaucoup d'instruments qui n'ont pas été ouverts depuis trente ans. Les problèmes qui comptent sont tous invisibles sur une photo : peaux de cuir recroquevillées, cire sèche qui a lâché les plaques d'anches, coins de soufflet devenus poreux, et accord parti de vingt cents.
Restaurer un tel instrument est un travail de spécialiste et prend du temps. Recirer, remplacer les peaux, réparer les coins de soufflet et réaccorder entièrement peut coûter plus que la valeur de l'instrument, et un technicien ne peut pas chiffrer précisément avant d'avoir ouvert la caisse. Il existe de merveilleux vieux accordéons, ils valent la peine d'être achetés, mais seulement après que quelqu'un a regardé à l'intérieur.
La même prudence vaut pour les achats en ligne en général. Si vous ne pouvez pas essayer l'instrument vous-même, faites-le essayer par quelqu'un qui le peut, ou achetez chez un vendeur qui accepte le retour.
Ignorer le type d'accord et ce que vous voulez jouer
Les accordéons sont accordés selon des styles, et le style n'est pas un réglage que l'on change sur un coup de tête. L'accord sec, où les deux rangs d'anches du médium sont à la même hauteur, donne un son droit et net, adapté au répertoire classique, au tango et à tout ce qui doit se fondre avec un autre instrument. L'accord musette, où ces rangs sont volontairement décalés, produit le frisson ondoyant de la chanson française et italienne. Entre les deux existe toute une gamme d'accords plus ou moins mouillés.
Acheter un instrument fortement mouillé puis essayer d'y jouer Bach est une frustration qu'aucune quantité de travail ne résout. Réaccorder est possible, mais c'est un passage complet en atelier, pas un réglage. Décidez ce que vous voulez jouer avant de décider ce que vous voulez entendre, et essayez l'instrument sur ce répertoire-là plutôt que sur ce qu'il fait le mieux sonner.
Rien de tout cela n'exige d'expertise de la part de l'acheteur, seulement l'habitude de poser des questions. Un professeur accepte en général de venir écouter, et à A&G Academy nous vérifions systématiquement ces points sur les instruments candidats avant qu'un élève n'engage son argent.
Frequently asked
Peut-on acheter un accordéon en ligne sans risque ?
Oui, si le vendeur accepte les retours ou si un technicien l'a inspecté. Les défauts qui comptent, peaux recroquevillées, cire sèche, soufflet poreux et accord parti, sont tous invisibles sur une photo et inaudibles dans une courte vidéo. Si personne n'a ouvert l'instrument, partez du principe qu'il demande du travail et négociez en conséquence.
Comment savoir si un accordéon fuit ?
Fermez complètement le soufflet, n'appuyez sur aucune touche, ne touchez pas au bouton d'air, puis essayez de tirer le soufflet. Un instrument sain résiste fermement et tient. S'il s'ouvre lentement sous une traction régulière, ou s'il s'affaisse doucement quand vous le relâchez en compression, l'air s'échappe par un coin de soufflet ou par une soupape qui ferme mal.
Peut-on réaccorder un accordéon musette en accord sec ?
Oui, mais c'est un travail d'atelier et non un réglage. Le technicien lime ou gratte chaque anche du rang décalé, note par note, puis revérifie tout l'instrument. Cela prend des heures et se paie en conséquence. Il revient bien moins cher d'acheter d'emblée un instrument accordé comme vous le souhaitez.
Sieben Fehler, die beim Akkordeonkauf immer wieder passieren
Zu groß gekauft, Gewicht ignoriert, dem Foto vertraut, nie auf Dichtigkeit geprüft: sieben Fehler, die ein neues Akkordeon zum Schrankstück machen.
Zu groß kaufen, und auf Zuwachs kaufen
Das ist der mit Abstand häufigste Fehler, und er wird fast immer in bester Absicht gemacht. Eltern kaufen ein 96-Bass-Instrument, damit das Kind nicht herauswächst, oder ein erwachsener Anfänger kauft ein 120er, weil die Profis das so spielen. Das Ergebnis ist ein Schüler, der die Bassreihen nur mit verdrehtem Arm erreicht, die Tastatur nicht sieht und irgendwann aufhört zu üben, weil das Spielen körperlich unangenehm ist.
Es gibt keinen Preis für das größte Instrument. Kleinere Akkordeons halten ihren Wert recht gut und lassen sich leicht weiterverkaufen, die tatsächlichen Kosten des Klein-Anfangens und Später-Tauschens sind also viel niedriger, als es aussieht. Dazu kommt: Die Technik, die ein Schüler auf einem passenden Instrument aufbaut, lässt sich sauber nach oben übertragen. Die Ausweichbewegungen, die er auf einem unpassenden lernt, nicht.
Das Gewicht ignorieren, und die Riemen ignorieren
Zwei Akkordeons mit gleicher Basszahl können sich um vier Kilo unterscheiden, je nachdem, wie viele Stimmzungenchöre eingebaut sind und ob ein Cassotto vorhanden ist. In den Datenblättern steht das Gewicht meistens, und meistens wird es überlesen. Vierzig Minuten Üben mit einem Instrument, das zwei Kilo zu schwer ist, erzeugt Schulter- und Kreuzbeschwerden, die man hinterher der Haltung anlastet.
Der verwandte Fehler ist, die Riemen für Zubehör zu halten. Breite, gepolsterte und richtig eingestellte Schulterriemen und ein Rückenriemen, der sie zwischen den Schulterblättern verbindet, verändern das Spielgefühl weit stärker, als die meisten Käufer erwarten. Wenn die Bassseite beim Öffnen des Balgs von Ihnen wegrutscht, liegt es an den Riemen und nicht an Ihrer Technik. Planen Sie bei jedem Instrument mit dünnen Riemen Geld für gute Riemen ein.
Nach den Zahlen auf dem Verdeck urteilen
Basszahl und Tastenzahl sind die einzigen beiden Angaben, mit denen fast jede Anzeige wirbt, also werden sie zur Vergleichsgrundlage. Für Klang und Spielbarkeit sind sie nahezu belanglos. Es kommt auf die Qualität der Stimmzungen an, darauf, ob der Balg dicht ist, ob die Klappen schließen, ob die Registerschieber leicht laufen und ob die Stimmung weggewandert ist.
Ein 72-Bass-Instrument mit handgearbeiteten Stimmzungen und dichtem Balg schlägt ein 120er mit maschinell gestanzten Zungen und einer undichten Ecke in jeder Hinsicht, die zählt, und wiegt dabei mehrere Kilo weniger. Die Zungenqualität wird oft in Stufen angegeben, deren Namen je nach Hersteller wechseln, aber man hört sie: Spielen Sie einen sehr leisen langen Ton und achten Sie darauf, wie schnell er anspricht.
Die dritte Zahl, die man kennen sollte, ist die Registerzahl, allerdings nur in dem Sinne, welche Chöre vorhanden sind. Ein Kasten, der mit elf Diskantregistern aus drei Chören wirbt, bietet Kombinationen an, nicht mehr Klang.
Das Instrument vor dem Bezahlen nicht prüfen
Ein Akkordeon kann makellos aussehen und voller Probleme stecken. Die Mindestprüfung dauert vier Minuten. Schließen Sie den Balg ganz, drücken Sie keine Taste, halten Sie den Luftknopf nicht, und versuchen Sie, den Balg zu öffnen. Er muss Widerstand leisten und stehen bleiben. Zieht er langsam auf, entweicht irgendwo Luft. Dasselbe im Zusammendrücken.
Dann eine langsame chromatische Tonleiter, erst auf Druck, dann auf Zug, und dabei auf jeden Ton hören, der zu spät kommt oder am Anfang schwankt. Verspätete Töne bedeuten aufgerollte Ventile oder schlechte Stimmzungen. Spielen Sie denselben Ton auf Druck und auf Zug: Beim Pianoakkordeon müssen beide exakt übereinstimmen. Gehen Sie jeden einzelnen Bassknopf durch, denn in der Bassmechanik verstecken vernachlässigte Instrumente ihre schlimmsten Probleme, und eine festsitzende Stange ist teuer in der Reparatur.
Zum Schluss jeden Registerschalter drücken und auf einen sauberen Wechsel ohne Kratzen hören, dann das Instrument leicht schütteln und auf Klappern achten, das meist bedeutet, dass sich ein Stimmstock aus dem Wachs gelöst hat.
Nach Fotos kaufen, und die Restaurierung unterschätzen
Alte Akkordeons fotografieren sich wunderbar. Perlmuttfarbenes Zelluloid, verchromte Verdecke und italienische Namen verkaufen eine Menge Instrumente, die seit dreißig Jahren nicht geöffnet wurden. Die Probleme, auf die es ankommt, sind auf einem Foto alle unsichtbar: aufgerollte Lederventile, ausgetrocknetes Wachs, das die Stimmplatten losgelassen hat, porös gewordene Balgzwickel und eine Stimmung, die um zwanzig Cent abgewandert ist.
Ein solches Instrument zu restaurieren ist Facharbeit und braucht Zeit. Neu verwachsen, Ventile ersetzen, Balgecken reparieren und einmal komplett nachstimmen kann zusammen mehr kosten, als das Instrument wert ist, und ein Techniker kann erst seriös kalkulieren, wenn der Kasten offen ist. Es gibt großartige alte Akkordeons, und sie sind ihr Geld wert, aber erst, nachdem jemand hineingeschaut hat.
Dieselbe Vorsicht gilt für Onlinekäufe insgesamt. Wenn Sie ein Instrument nicht selbst anspielen können, lassen Sie es von jemandem anspielen, der es kann, oder kaufen Sie bei einem Händler, der es zurücknimmt.
Die Stimmungsart übergehen, und das eigene Repertoire dazu
Akkordeons werden in Stimmungsarten gestimmt, und die Art ist keine Einstellung, die man nach Laune ändert. Die trockene Stimmung, bei der die beiden mittleren Chöre auf derselben Tonhöhe liegen, gibt einen klaren, geraden Ton, der zu klassischem Repertoire passt, zum Tango und zu allem, wo sich ein zweites Instrument mit Ihnen mischen muss. Die Musette-Stimmung, bei der diese Chöre bewusst gegeneinander verstimmt sind, erzeugt das schwebende Flirren der französischen und italienischen Unterhaltungsmusik. Dazwischen liegt eine ganze Reihe von Zwischenstufen.
Ein stark schwebend gestimmtes Instrument zu kaufen und darauf Bach spielen zu wollen, ist ein Ärger, den kein Üben auflöst. Umstimmen ist möglich, aber es ist volle Werkstattarbeit und keine Einstellung. Entscheiden Sie, was Sie spielen wollen, bevor Sie entscheiden, was Sie hören wollen, und probieren Sie das Instrument an diesem Repertoire aus statt an dem, was ihm am besten liegt.
Nichts davon verlangt Fachwissen auf der Käuferseite, nur die Gewohnheit, nachzufragen. Eine Lehrerin kommt in der Regel mit und hört zu, und an der A&G Academy prüfen wir Instrumente, die zur Wahl stehen, ganz selbstverständlich auf diese Punkte, bevor ein Schüler Geld dafür ausgibt.
Frequently asked
Kann man ein Akkordeon gefahrlos online kaufen?
Ja, wenn der Verkäufer eine Rücknahme anbietet oder ein Techniker das Instrument geprüft hat. Die Mängel, auf die es ankommt, also aufgerollte Ventile, ausgetrocknetes Wachs, poröse Bälge und abgewanderte Stimmung, sind auf Fotos unsichtbar und in einem kurzen Video nicht zu hören. Wenn niemand das Instrument geöffnet hat, gehen Sie davon aus, dass Arbeit nötig ist, und kalkulieren Sie entsprechend.
Woran erkenne ich, ob ein Akkordeon Luft verliert?
Schließen Sie den Balg ganz, drücken Sie keine Taste und rühren Sie den Luftknopf nicht an, dann versuchen Sie, den Balg aufzuziehen. Ein gesundes Instrument setzt deutlichen Widerstand entgegen und bleibt stehen. Wenn es unter gleichmäßigem Zug langsam aufgeht oder im zusammengedrückten Zustand langsam zusammensackt, entweicht Luft durch eine Balgecke oder eine Klappe, die nicht schließt.
Kann ein Musette-Akkordeon trocken umgestimmt werden?
Ja, aber das ist Werkstattarbeit und keine Einstellung. Ein Techniker feilt oder schabt jede Zunge des versetzten Chores einzeln, Ton für Ton, und kontrolliert danach das ganze Instrument neu. Das dauert Stunden und kostet entsprechend. Es ist deutlich günstiger, gleich ein Instrument zu kaufen, das so gestimmt ist, wie Sie es wollen.
Sette errori che si fanno comprando una fisarmonica
Comprarla troppo grande, ignorare il peso, fidarsi di una foto, saltare la prova di tenuta: sette errori che rendono una fisarmonica un soprammobile.
Comprarla troppo grande, e comprarla per crescerci dentro
È l'errore più diffuso in assoluto, e di solito nasce da buone intenzioni. Un genitore prende uno strumento da 96 bassi perché il bambino non lo superi, oppure un adulto principiante compra un 120 perché è quello che usano i professionisti. Il risultato è un allievo che non arriva alle file dei bassi senza torcersi, non vede la tastiera e smette di studiare perché suonare è fisicamente sgradevole.
Non c'è nessun premio per chi possiede uno strumento grande. Le fisarmoniche piccole tengono discretamente il valore e si rivendono facilmente, quindi il costo reale di partire piccoli e cambiare più avanti è molto più basso di quanto sembri. Nel frattempo la tecnica che un allievo costruisce su uno strumento della misura giusta si trasferisce pulita verso l'alto; i compensi costruiti su uno strumento sbagliato no.
Ignorare il peso, e ignorare le cinghie
Due fisarmoniche con lo stesso numero di bassi possono differire di quattro chili a seconda di quante file di ance hanno dentro e se c'è il cassotto. Le schede tecniche di solito indicano il peso, e chi compra di solito lo salta a piè pari. Quaranta minuti di studio con uno strumento di due chili di troppo producono quei dolori alla spalla e alla zona lombare che poi si danno in colpa alla postura.
L'errore collegato è trattare le cinghie come un accessorio. Spallacci larghi e imbottiti, regolati bene, e una cinghia posteriore che li unisce dietro le scapole cambiano la sensazione dello strumento molto più di quanto la gente si aspetti. Se il lato dei bassi ti scivola via quando apri il mantice, sono sbagliate le cinghie, non la tua tecnica. Metti in conto delle cinghie buone su qualunque strumento arrivi con quelle sottili.
Giudicare dai numeri sulla griglia
Numero di bassi e numero di tasti sono le uniche due cifre che quasi tutti gli annunci pubblicizzano, e così diventano la base del confronto. Sono quasi irrilevanti per come uno strumento suona e risponde. Quello che conta è la qualità delle ance, se il mantice tiene l'aria, se le valvole dei tasti chiudono, se i registri scorrono puliti e se l'accordatura è calata.
Uno strumento da 72 bassi con ance rifinite a mano e un mantice che tiene batte un 120 bassi con ance stampate a macchina e un angolo che perde in tutto ciò che conta davvero, e pesa diversi chili di meno. La qualità delle ance viene spesso descritta con scale di nomi che cambiano da costruttore a costruttore, ma si sente: suona una nota lunga molto piano e ascolta quanto ci mette a partire.
La terza cifra che vale la pena conoscere è il numero di registri, ma solo nel senso di quali file di ance ci sono. Una cassa che pubblicizza undici registri ai canti costruiti su tre file di ance sta offrendo combinazioni, non più suono.
Non provare lo strumento prima di pagare
Una fisarmonica può essere impeccabile a vedersi e piena di problemi. L'ispezione minima richiede quattro minuti. Chiudi del tutto il mantice, non premere nessun tasto, non tenere il pulsante dell'aria e prova ad aprire il mantice. Deve opporre resistenza e restare fermo. Se si apre da solo, l'aria esce da qualche parte. Fai lo stesso in compressione.
Poi fai una scala cromatica lenta, prima in spinta e poi in tirata, ascoltando se qualche nota arriva in ritardo o oscilla all'inizio. Le note lente indicano ventilli arricciati o ance scadenti. Suona la stessa nota in spinta e in tirata: su una fisarmonica a piano devono coincidere esattamente. Passa in rassegna ogni bottone dei bassi, perché la meccanica dei bassi è dove gli strumenti trascurati nascondono i guai peggiori, e una sola asta grippata costa cara da sistemare.
Infine premi ogni registro e ascolta che il cambio sia pulito e senza raschiamenti, poi scuoti leggermente lo strumento e ascolta se ci sono vibrazioni, che di solito significano una piastrina delle ance staccata dalla cera.
Comprare dalle fotografie, e sottovalutare il restauro
Le fisarmoniche d'epoca vengono benissimo in fotografia. Celluloide madreperlata, griglie cromate e nomi italiani vendono un sacco di strumenti che non vengono aperti da trent'anni. I problemi che contano sono tutti invisibili in una foto: ventilli di pelle arricciati, cera seccata che ha lasciato andare le piastrine, soffietti del mantice diventati porosi e accordatura scesa di venti centesimi.
Restaurare uno strumento del genere è lavoro specializzato e richiede tempo. Riceratura, sostituzione dei ventilli, riparazione degli angoli del mantice e accordatura completa insieme possono costare più di quanto lo strumento valga, e un tecnico non può fare un preventivo attendibile finché non apre la cassa. In giro ci sono vecchie fisarmoniche meravigliose, e vale la pena comprarle, ma solo dopo che qualcuno ci ha guardato dentro.
La stessa prudenza vale per gli acquisti online in generale. Se non puoi provare tu lo strumento, fai in modo che lo provi qualcuno che sa suonare, oppure compra da un venditore che accetta il reso.
Ignorare il tipo di accordatura e quello che vuoi suonare
Le fisarmoniche si accordano secondo stili diversi, e lo stile non è un'impostazione che si cambia quando capita. L'accordatura secca, con le due file di ance centrali alla stessa altezza, dà un suono pulito e diritto adatto al repertorio classico, al tango e a tutto ciò in cui un altro strumento deve fondersi con te. L'accordatura musette, in cui quelle file sono volutamente scostate, produce l'ondeggiare brillante della musica popolare francese e italiana. In mezzo c'è tutta una gamma di gradi intermedi.
Comprare uno strumento molto umido e poi provare a suonarci Bach è una frustrazione che nessuna quantità di studio risolve. Riaccordare si può, ma è un lavoro completo di laboratorio, non una regolazione. Decidi che cosa vuoi suonare prima di decidere che cosa vuoi sentire, e prova lo strumento su quel repertorio, non su quello in cui suona meglio.
Nulla di tutto questo richiede competenze da parte di chi compra, solo l'abitudine di chiedere. Un insegnante di solito viene volentieri ad ascoltare, e alla A&G Academy controlliamo di routine questi punti sugli strumenti candidati prima che un allievo ci impegni dei soldi.
Frequently asked
È sicuro comprare una fisarmonica online?
È sicuro se il venditore accetta il reso o se un tecnico l'ha ispezionata. I difetti che contano, ventilli arricciati, cera seccata, mantice poroso e accordatura calata, sono tutti invisibili nelle fotografie e non si sentono in un video breve. Se nessuno ha aperto lo strumento, parti dal presupposto che serva del lavoro e valutalo di conseguenza.
Come faccio a capire se una fisarmonica perde aria?
Chiudi completamente il mantice, non premere nessun tasto e non toccare il pulsante dell'aria, poi prova ad aprire il mantice. Uno strumento sano oppone una resistenza netta e resta fermo. Se si apre lentamente sotto una trazione costante, o se cede piano in compressione quando lo lasci, l'aria esce da un angolo del mantice o da una valvola che non chiude.
Una fisarmonica con accordatura umida si può riportare a secca?
Sì, ma è lavoro di laboratorio più che una regolazione. Il tecnico lima o raschia ogni ancia della fila scostata, nota per nota, poi ricontrolla tutto lo strumento. Ci vogliono ore e il costo è proporzionato. Conviene molto di più comprare da subito uno strumento accordato come lo vuoi.
Sete erros que se cometem ao comprar um acordeão
Comprar grande demais, ignorar o peso, confiar numa foto, não testar o fole: sete erros que tornam um acordeão novo num enfeite de armário, e as soluções.
Comprar grande demais, e comprar para crescer lá dentro
Este é de longe o erro mais comum, e costuma ser cometido com boas intenções. Um pai compra um instrumento de 96 baixos para o filho não ficar sem espaço para crescer, ou um adulto principiante compra um de 120 porque é o que os profissionais usam. O resultado é um aluno que não alcança as filas dos baixos sem se torcer, que não vê o teclado e que deixa de estudar porque tocar é fisicamente desagradável.
Não há prémio nenhum por ter um instrumento grande. Os acordeões pequenos mantêm razoavelmente o valor e vendem-se com facilidade, por isso o custo real de começar pequeno e trocar depois é muito menor do que parece. Entretanto, a técnica que um aluno constrói num instrumento à sua medida transfere-se limpa para cima; as compensações construídas num instrumento desajustado não.
Ignorar o peso, e ignorar as correias
Dois acordeões com o mesmo número de baixos podem diferir quatro quilos, consoante o número de fileiras de palhetas lá dentro e a existência de cassotto. As fichas técnicas costumam indicar o peso, e os compradores costumam passar-lhe por cima. Quarenta minutos de estudo com um instrumento dois quilos pesado demais produzem queixas de ombros e de lombar que as pessoas depois atribuem à postura.
O erro associado é tratar as correias como um acessório. Correias de ombro largas e almofadadas, bem ajustadas, e uma correia dorsal que as ligue por trás das omoplatas mudam a sensação de um instrumento muito mais do que a maioria dos compradores espera. Se o lado dos baixos foge de si quando abre o fole, o problema são as correias e não a sua técnica. Conte com o custo de correias boas em qualquer instrumento que venha com correias finas.
Julgar pelos números da grelha
O número de baixos e o número de teclas são as duas únicas cifras que quase todos os anúncios exibem, e por isso tornam-se a base de comparação. São quase irrelevantes para o modo como um instrumento soa e responde. O que conta é a qualidade das palhetas, se o fole é estanque, se as válvulas vedam, se os registos deslizam sem prender e se a afinação já fugiu.
Um instrumento de 72 baixos com palhetas acabadas à mão e um fole estanque será melhor do que um de 120 com palhetas estampadas à máquina e um canto a fugir, em tudo o que interessa, e pesará vários quilos menos. A qualidade das palhetas costuma ser descrita em escalões com nomes que variam de fabricante para fabricante, mas ouve-se: toque uma nota longa muito baixinho e repare na rapidez com que ela pega.
A terceira cifra que vale a pena conhecer é o número de registos, mas só no sentido de saber que fileiras existem. Uma caixa anunciada com onze registos de canto construídos a partir de três fileiras está a oferecer combinações, não mais som.
Não experimentar a coisa antes de pagar
Um acordeão pode parecer impecável e estar cheio de problemas. A inspeção mínima leva quatro minutos. Feche o fole por completo, não carregue em tecla nenhuma, não toque no botão de ar e tente abrir o fole. Deve resistir e aguentar. Se se for abrindo, está a escapar ar por algum lado. Faça o mesmo a fechar.
Depois faça uma escala cromática lenta, a empurrar e a puxar, à escuta de qualquer nota que chegue atrasada ou que oscile no ataque. Notas atrasadas significam válvulas enroladas ou palhetas fracas. Toque a mesma nota a abrir e a fechar: num acordeão de teclas têm de coincidir exatamente. Percorra todos os botões de baixo, porque a mecânica dos baixos é onde os instrumentos descuidados escondem os piores problemas, e uma única vareta presa é cara de arranjar.
Por fim, carregue em cada registo e ouça uma mudança limpa, sem raspar, depois abane o instrumento devagar e ouça se há chocalhos, que em regra significam uma placa de palhetas que se soltou da cera.
Comprar por fotografia, e subestimar o restauro
Os acordeões antigos fotografam lindamente. O celuloide madrepérola, as grelhas cromadas e os nomes italianos vendem muitos instrumentos que não são abertos há trinta anos. Os problemas que interessam são todos invisíveis numa fotografia: válvulas de pele enroladas, cera seca que largou as placas de palhetas, peles do fole porosas e uma afinação que fugiu vinte cêntimos.
Restaurar um instrumento destes é trabalho especializado e demora. Encerar de novo, substituir válvulas, reparar os cantos do fole e uma afinação completa podem custar, juntos, mais do que o instrumento vale, e um técnico não consegue orçamentar com rigor enquanto a caixa não estiver aberta. Há acordeões antigos maravilhosos por aí, e valem a compra, mas só depois de alguém lhes ter visto o interior.
A mesma cautela vale para as compras online em geral. Se não puder tocar o instrumento, peça a alguém que saiba que o toque, ou compre a um vendedor que aceite devolução.
Ignorar o tipo de afinação e o que quer tocar
Os acordeões são afinados em estilos, e o estilo não é uma definição que se mude por capricho. A afinação seca, com as duas fileiras centrais no mesmo diapasão, dá um som limpo e direito, próprio do repertório clássico, do tango e de tudo o que tenha de se misturar com outro instrumento. A afinação musette, em que essas fileiras são deliberadamente desencontradas, produz o brilho oscilante da música popular francesa e italiana. Entre as duas há toda uma gama de humidades intermédias.
Comprar um instrumento muito húmido e depois tentar tocar Bach nele é uma frustração que nenhuma quantidade de estudo resolve. Reafinar é possível, mas é um trabalho completo de oficina e não um acerto. Decida o que quer tocar antes de decidir o que quer ouvir, e experimente o instrumento nesse repertório, e não naquilo que ele faz melhor.
Nada disto exige perícia da parte de quem compra, apenas o hábito de perguntar. Um professor costuma ir consigo e ouvir, e na A&G Academy verificamos estes pontos nos instrumentos candidatos por rotina, antes de um aluno comprometer dinheiro com algum.
Frequently asked
É seguro comprar um acordeão online?
É seguro se o vendedor aceitar devoluções ou se um técnico o tiver inspecionado. Os defeitos que interessam, válvulas enroladas, cera seca, fole poroso e afinação fugida, são todos invisíveis em fotografias e inaudíveis num vídeo curto. Se ninguém abriu o instrumento, parta do princípio de que precisa de trabalho e faça as contas em conformidade.
Como sei se um acordeão está a perder ar?
Feche o fole por completo, não carregue em nenhuma tecla nem no botão de ar, e tente abri-lo. Um instrumento são resiste com firmeza e aguenta. Se for cedendo devagar sob tração constante, ou se se fechar sozinho quando o larga em compressão, está a escapar ar por um canto do fole ou por uma válvula que não veda.
Um acordeão de afinação húmida pode ser afinado a seco?
Pode, mas é trabalho de oficina e não um acerto. O técnico lima ou raspa cada palheta da fileira desencontrada, nota a nota, e depois verifica o instrumento inteiro. Leva horas e custa em conformidade. Sai muito mais barato comprar de início um instrumento afinado como o quer.
Семь ошибок, которые делают при покупке аккордеона
Слишком большой корпус, лишний вес, покупка по фотографии, пропущенная проверка на утечку: семь ошибок при выборе аккордеона — и как их не совершить.
Слишком большой инструмент и покупка на вырост
Это самая частая ошибка, и делают её обычно из лучших побуждений. Родитель берёт 96-басовый инструмент, чтобы ребёнок из него не вырос, а взрослый начинающий покупает 120 басов, потому что на таких играют профессионалы. В итоге ученик не дотягивается до дальних басовых рядов без разворота корпуса, не видит клавиатуры и бросает заниматься, потому что играть физически неприятно.
Премии за владение большим инструментом не выдают. Небольшие аккордеоны неплохо держат цену и легко перепродаются, поэтому реальная стоимость того, чтобы начать с малого и потом поменять, гораздо ниже, чем кажется. При этом техника, наработанная на подходящем по размеру инструменте, переносится наверх без потерь, а приспособления, выработанные на неподходящем, — нет.
Невнимание к весу и к ремням
Два аккордеона с одинаковым числом басов могут различаться на четыре килограмма в зависимости от количества голосовых планок внутри и наличия кассотто. В спецификациях вес обычно указан, и покупатели обычно его пролистывают. Сорок минут занятий с инструментом, который тяжелее нужного на два килограмма, дают боли в плечах и пояснице, которые потом списывают на осанку.
Смежная ошибка — считать ремни аксессуаром. Широкие мягкие наплечные ремни, правильно отрегулированные, и поперечный ремень, соединяющий их за лопатками, меняют ощущение от инструмента куда сильнее, чем большинство покупателей ожидает. Если при разжиме меха басовая сторона уезжает от вас, дело в ремнях, а не в технике. Закладывайте деньги на хорошие ремни для любого инструмента, который идёт с тонкими.
Оценка по цифрам на решётке
Число басов и число клавиш — единственные две цифры, которые указывают в большинстве объявлений, поэтому именно они становятся основой сравнения. К тому, как инструмент звучит и играет, они имеют мало отношения. Значение имеют качество голосов, герметичность меха, прилегание клапанов, ход регистровых задвижек и то, насколько ушла настройка.
72-басовый инструмент с голосами ручной доводки и плотным мехом обойдёт 120-басовый со штампованными голосами и подтекающим углом меха по всем существенным параметрам и будет весить на несколько килограммов меньше. Качество голосов принято описывать градациями, названия которых у каждого производителя свои, но его слышно: возьмите очень тихую длинную ноту и послушайте, как быстро она заговорит.
Третья цифра, которую стоит понимать, — количество регистров, но только в смысле того, какие голосовые планки есть внутри. Корпус, в описании которого одиннадцать правых регистров при трёх планках, предлагает комбинации, а не больше звука.
Отказ проверить инструмент до оплаты
Аккордеон может выглядеть безупречно и быть полон проблем. Минимальный осмотр занимает четыре минуты. Сожмите мех до конца, не нажимайте ни клавиши, ни воздушный клапан и попробуйте растянуть мех. Он должен сопротивляться и держать. Если он поползёт, воздух где-то уходит. То же самое проделайте на сжим.
Затем сыграйте медленную хроматическую гамму на разжим и на сжим, слушая, нет ли ноты, которая запаздывает или колеблется в начале. Запаздывающие ноты означают скрутившиеся лайки или плохие голоса. Сыграйте одну и ту же ноту на разжим и на сжим: у аккордеона с фортепианной клавиатурой они должны совпадать точно. Пройдите все басовые кнопки — именно в басовой механике запущенные инструменты прячут худшие свои проблемы, а один закисший толкатель дорого чинить.
Наконец нажмите каждый регистровый переключатель и послушайте, чисто ли идёт смена, без скрежета, а потом аккуратно встряхните инструмент и прислушайтесь к дребезгу: обычно он означает, что голосовая планка отошла от воска.
Покупка по фотографиям и недооценка реставрации
Старые аккордеоны прекрасно фотографируются. Перламутровый целлулоид, хромированные решётки и итальянские имена продают множество инструментов, которых не открывали тридцать лет. Всё, что действительно важно, на фотографии не видно: скрутившиеся кожаные лайки, высохший воск, отпустивший голосовые планки, рассохшиеся углы меха и настройка, уехавшая на двадцать центов.
Восстановление такого инструмента — квалифицированная и небыстрая работа. Перезаливка воском, замена лаек, ремонт углов меха и полная перенастройка вместе могут стоить дороже самого инструмента, а мастер не назовёт точную цену, пока корпус не вскрыт. Прекрасные старые аккордеоны существуют, и покупать их стоит, но только после того, как кто-то заглянул внутрь.
Та же осторожность касается интернет-покупок вообще. Если вы не можете сыграть на инструменте сами, договоритесь, чтобы на нём сыграл тот, кто может, либо покупайте у продавца, который примет возврат.
Невнимание к типу настройки и к тому, что вы хотите играть
Аккордеоны настраивают в определённом характере, и характер этот — не пункт меню, который можно поменять по настроению. Сухая настройка, когда две средние голосовые планки стоят в унисон, даёт чистый прямой тон, подходящий классическому репертуару, танго и всему, где с вами должен сливаться другой инструмент. Мюзетная настройка, где эти планки намеренно разведены, даёт дрожащее мерцание французской и итальянской эстрадной музыки. Между ними лежит целый диапазон промежуточного разлива.
Купить инструмент с сильным разливом, а потом пытаться играть на нём Баха — разочарование, которого не снимет никакое количество занятий. Перенастройка возможна, но это полноценная мастерская работа, а не регулировка. Решите, что вы хотите играть, прежде чем решать, что вы хотите слышать, и пробуйте инструмент именно на этом репертуаре, а не на том, что у него выходит лучше всего.
Ничего из этого не требует от покупателя экспертизы — только привычки спрашивать. Преподаватель обычно соглашается съездить и послушать, а в A&G Academy мы как само собой разумеющееся проверяем инструменты-кандидаты по этим пунктам, прежде чем ученик вложит в них деньги.
Frequently asked
Безопасно ли покупать аккордеон через интернет?
Безопасно, если продавец принимает возврат или инструмент осмотрел мастер. Существенные дефекты — скрутившиеся лайки, высохший воск, рассохшийся мех и уехавшая настройка — не видны на фотографиях и не слышны в коротком видео. Если инструмент никто не вскрывал, считайте, что он требует работ, и закладывайте это в цену.
Как понять, что аккордеон пропускает воздух?
Сожмите мех до конца, не нажимайте клавиш и не трогайте воздушный клапан, затем попробуйте растянуть мех. Исправный инструмент уверенно сопротивляется и держит. Если под ровным усилием он медленно расходится или сам оседает при сжатом мехе, воздух уходит через угол меха или через неплотно садящийся клапан.
Можно ли перенастроить мюзетный аккордеон в сухой строй?
Да, но это работа мастерской, а не регулировка. Мастер опиливает или скоблит каждый голос в разведённой планке, нота за нотой, а затем заново проверяет весь инструмент. Это занимает часы и стоит соответственно. Гораздо дешевле сразу купить инструмент с нужной вам настройкой.
买手风琴时人们常犯的七个错误
买得太大、不看重量、只信照片、跳过漏气检查：七个把新琴变成柜子摆设的错误，以及各自的解决办法。
买得太大，想着以后长个儿再用
这是最常见的一个错误，而且通常出于好意。家长买一台 96 贝斯，想着孩子不至于很快用不上；成人初学者买 120 贝斯，因为专业演奏家用的就是这个。结果是学生不扭着身子就够不到低音排，看不见键盘，最后因为弹琴在身体上就不舒服而放弃练习。
拥有一台大琴并没有奖品可领。小琴的保值情况还不错，也容易转手，所以先小后大、日后换琴的真实成本远比看上去低。与此同时，在一台合身的琴上建立起来的技术可以干净地迁移到大琴上；在不合身的琴上练出来的种种代偿动作则不行。
不看重量，也不把背带当回事
两台贝斯数量相同的手风琴，重量可以相差四公斤，取决于里面装了几排簧片、有没有音室。规格表上一般都写着重量，而买家一般都直接翻过去。用一台重了两公斤的琴练四十分钟，会带来肩膀和腰背的毛病，而人们往往把这笔账算到姿势头上。
与之相关的错误是把背带当成配件。宽的加厚肩带、调校到位，再加一条在肩胛骨后面把两条肩带连起来的背扣带，对一台琴的手感的改变远远超出多数买家的预料。如果拉开风箱时低音侧往外滑，那是背带不对，不是你的技术不对。凡是原配背带很单薄的琴，都要把好背带的钱预算进去。
只看面板上的数字下判断
贝斯数和键数是大多数商品页唯一会标的两个数字，于是它们就成了比较的依据。而它们和一台琴的音色与手感几乎没有关系。真正要紧的是簧片品质、风箱是否密封、音阀是否闭合严密、变音器滑板推动是否顺畅，以及音准有没有走掉。
一台手工修音簧片、风箱严实的 72 贝斯，在所有要紧的方面都会胜过一台机器冲压簧片、某个角还漏气的 120 贝斯，而且要轻好几公斤。簧片品质常按等级描述，各厂家的叫法不一，但你是听得出来的：极轻地拉一个长音，听它起音有多快。
第三个值得了解的数字是变音器数量，但只在弄清有哪几排簧片的意义上值得看。一台宣传有十一个右手变音器、实则只有三排簧片的琴，给的是组合，不是更多的声音。
没试琴就付钱
一台手风琴可以外观完美无瑕，同时毛病一身。最低限度的检查只要四分钟。把风箱完全合拢，不按任何键，也不按排气钮，然后试着把风箱拉开。它应该有阻力、能撑住。如果它慢慢滑开，说明哪里在漏气。压缩方向也照样做一遍。
接着慢慢走一遍半音阶，先推后拉，听有没有哪个音出得晚或者起音时发抖。出音晚意味着皮膜卷边或簧片不好。同一个音推拉各奏一次：键盘式手风琴上两者必须完全一致。把每一个低音按钮都过一遍，因为低音机械正是被疏于保养的琴藏起最严重问题的地方，而一根卡死的连杆修起来很贵。
最后逐个按下变音开关，听切换是否干净、有没有刮擦声，然后轻轻晃动乐器，听有没有咔嗒声——那通常意味着某块簧板脱蜡了。
照着照片买，以及低估修复成本
老手风琴上镜特别好看。珍珠贝纹赛璐珞、镀铬面板和意大利名字，卖掉了大量三十年没开过箱的乐器。而真正要紧的问题在照片上全都看不见：卷了边的皮膜、干掉后放开簧板的蜡、变得透气的风箱褶角，还有走了二十音分的音准。
修复这样一台琴是技术活，而且费时。重新上蜡、更换皮膜、修补风箱转角再加一次全面调音，加起来可能超过这台琴本身的价值，而技师在把琴打开之前没法给出准确报价。世上确实有非常好的老琴，也值得买，但前提是有人先看过它的里面。
对网购总体也要有同样的谨慎。如果你自己没法试琴，就安排一位会弹的人替你试，或者找一个肯接受退货的卖家。
忽视调音风格与你想演奏的音乐
手风琴是按风格调音的，而这种风格不是你想改就能改的设置。干调音，即两排中音簧片音高完全相同，给出干净笔直的音色，适合古典曲目、探戈，以及任何需要和第二件乐器融合的场合。musette 调音则刻意让这两排错开音高，产生法国与意大利流行音乐里那种颤动的光泽。两者之间还有一整段不同湿度的中间地带。
买了一台湿度很高的琴，然后想在上面弹巴赫，这种挫败感再怎么练也化解不了。重新调音是可行的，但那是整台进工作室的活，不是拧一下就好的调整。先决定你想演奏什么，再决定你想听到什么，并且要用那类曲目去试琴，而不是用它听起来最讨好的东西去试。
这些都不需要买家本人是行家，只需要养成发问的习惯。老师通常愿意跟着一起去听；在 A&G Academy，学生掏钱之前，我们本来就会按这些要点把候选的琴检查一遍。
Frequently asked
网上买手风琴安全吗？
如果卖家接受退货，或者有技师检查过，那就是安全的。真正要紧的毛病——卷边的皮膜、干掉的蜡、透气的风箱、走掉的音准——在照片上都看不见，在一段短视频里也听不出来。如果没人打开过这台琴，就当它需要维修，并据此还价。
怎么判断一台手风琴漏不漏气？
把风箱完全合拢，不按任何键，也不碰排气钮，然后试着拉开风箱。状态好的琴会有明显阻力并撑住。如果在持续拉力下它慢慢张开，或者在压缩状态下松手后缓缓塌下去，说明气正从某个风箱转角或某个没盖严的音阀漏出去。
湿调音的手风琴能改成干调音吗？
能，但那是工作室的活，不是一次调整。技师要把错开的那一排簧片逐音锉削或刮修，然后重新校对整台琴。这要花好几个小时，费用也相应不低。一开始就买一台按你想要的方式调好音的琴，要便宜得多。
アコーディオンを買うときにやりがちな7つの失敗
大きすぎる楽器を買う、重さを見ない、写真だけで判断する、空気漏れを試さない。新品同然のアコーディオンを戸棚の置物に変えてしまう7つの失敗と、買う前に確かめておきたい具体的な対処法をまとめました。
大きすぎる楽器を、将来を見越して買う
これが群を抜いて多い失敗で、しかもたいていは善意から起きます。子どもがすぐ物足りなくならないようにと、親が96ベースを選ぶ。プロが使っているからと、大人の初心者が120ベースを買う。その結果できあがるのは、体をひねらないとベースの列に手が届かず、鍵盤も見えず、弾くこと自体が身体的につらいので練習をやめてしまう生徒です。
大きい楽器を持っていても、それで賞がもらえるわけではありません。小さいアコーディオンは値崩れしにくく手放しやすいので、小さく始めて買い替える本当のコストは、見た目ほど高くつきません。しかも、体に合った楽器で積み上げた技術はそのまま上の楽器へ移せます。合わない楽器の上でつくった代償的な動きは、移せません。
重さを見ない、ストラップを軽く見る
ベースの数が同じでも、中のリードセットの数やカソットの有無しだいで、2台の重さは4キロ違うことがあります。仕様表にはたいてい重量が書いてありますが、買う人はそこを読み飛ばします。2キロ重すぎる楽器で40分練習すれば、肩と腰に不調が出ます。そしてその不調を、みんな姿勢のせいにします。
これと対になる失敗が、ストラップを付属品扱いすることです。幅広でパッドの入った肩ストラップを正しく調整し、肩甲骨の後ろで左右をつなぐバックストラップを使う。それだけで楽器の感じ方は、買う人が想像するよりはるかに変わります。蛇腹を開くときにベース側が体から逃げていくなら、悪いのは奏法ではなくストラップです。細いストラップが付いてくる楽器なら、良いストラップの予算を最初から見込んでおいてください。
グリルに書かれた数字で判断する
ほとんどの売り文句に載っている数字はベース数と鍵盤数の2つだけなので、比較の基準もそこになります。ところがこの2つは、楽器の音や弾き心地とほとんど関係がありません。効いてくるのは、リードの質、蛇腹が気密かどうか、弁がきちんと閉まるか、レジスターのスライダーが引っかからずに動くか、調律が狂っていないか、です。
手仕上げのリードと気密の保たれた蛇腹をもつ72ベースは、機械打ちのリードと角から漏れる蛇腹をもつ120ベースを、大事な点すべてで上回りますし、重さも数キロ軽くなります。リードの質はメーカーごとに呼び名の違う等級で説明されることが多いのですが、耳で分かります。ごく弱い音で長く伸ばしてみて、音の立ち上がりの速さを聴いてください。
知っておく価値のある3つめの数字はレジスターの数ですが、意味があるのは、どのリードセットが入っているかという一点だけです。3列のリードから作った11種類の右手レジスターをうたう楽器が差し出しているのは組み合わせであって、音そのものが増えるわけではありません。
お金を払う前に試さない
アコーディオンは、見た目が完璧でも問題だらけということがあります。最低限の点検は4分で済みます。蛇腹を完全に閉じ、鍵盤は押さず、エアボタンにも触れず、その状態で蛇腹を開こうとしてみてください。抵抗して、そのまま止まるはずです。じりじり開いていくなら、どこかから空気が逃げています。押す方向でも同じことをします。
次に半音階をゆっくり、まず押しで、続いて引きで鳴らし、出だしが遅れる音や、鳴り始めが揺れる音がないか聴きます。遅れる音は、丸まったバルブか質の悪いリードのしるしです。同じ音を押しと引きで鳴らしてみてください。ピアノ式アコーディオンなら、両者はぴたりと一致していなければなりません。ベースボタンは一つ残らず確かめます。手入れされていない楽器がいちばん厄介な問題を隠しているのはベース機構の中で、ロッドが一本固着しているだけでも修理は高くつくからです。
最後にレジスターのスイッチを一つずつ押し、こすれる音なしにきれいに切り替わるか聴きます。それから楽器を軽く揺すって、カタつきがないか確かめてください。たいていは、リードプレートがロウから外れかけているしるしです。
写真で買う、修復費用を甘く見る
ヴィンテージのアコーディオンは写真映えします。真珠光沢のセルロイド、クロームのグリル、イタリアの名前。この三つが、30年間一度も開けられていない楽器をたくさん売ってきました。ところが本当に効いてくる問題は、どれも写真には写りません。丸まった革のバルブ、乾いてリードプレートを手放したロウ、空気を通すようになった蛇腹のマチ、20セントもずれた調律です。
こうした楽器の修復は技術のいる仕事で、時間もかかります。ロウの入れ直し、バルブの交換、蛇腹の角の補修、そして全体の調律をまとめて行うと、楽器そのものの価値を超える金額になることがありますし、技術者は中を開けるまで正確な見積もりを出せません。素晴らしい古いアコーディオンは確かにありますし、買う価値もあります。ただし、誰かが中を見たあとの話です。
同じ用心はネット通販全般に当てはまります。自分で試奏できないなら、弾ける人に代わりに弾いてもらうか、返品を受け付ける売り手から買ってください。
調律の種類と、自分が弾きたい音楽を考えない
アコーディオンの調律にはいくつかの流儀があり、それは気分で切り替えられる設定ではありません。中音域の2つのリードセットを同じ高さに合わせるドライ・チューニングは、澄んだまっすぐな音になり、クラシックのレパートリー、タンゴ、そして他の楽器と溶け合う必要のある場面に向きます。この2つをわざとずらすミュゼット・チューニングは、フランスやイタリアの大衆音楽らしい、ゆらめく響きを生みます。その中間には、ずれの幅が異なるさまざまな段階があります。
強くずらしたミュゼットの楽器を買っておいてバッハを弾こうとするのは、どれだけ練習しても解消しないいらだちです。調律し直すことはできますが、それは調整ではなく工房仕事です。どんな音がほしいかを決める前に、何を弾きたいかを決めてください。そして試奏では、その楽器がいちばん得意そうな曲ではなく、自分が実際に弾くレパートリーで試してください。
ここまでのどれにも、買う側の専門知識は要りません。要るのは、人に尋ねる習慣だけです。先生はたいてい一緒に来て聴いてくれますし、A&G Academy でも、生徒がお金を出す前に候補の楽器をこれらの点から当たり前に確認しています。
Frequently asked
アコーディオンをネットで買っても大丈夫ですか？
売り手が返品を受け付けるか、技術者が点検済みなら大丈夫です。効いてくる不具合——丸まったバルブ、乾いたロウ、空気を通す蛇腹、ずれた調律——は、どれも写真には写らず、短い動画では聞き取れません。誰も中を開けていないなら、整備が必要な楽器だと考えて、その前提で値段を見てください。
アコーディオンの空気漏れはどうやって確かめますか？
蛇腹を完全に閉じ、鍵盤を押さず、エアボタンにも触れずに、蛇腹を開こうとしてみてください。状態のよい楽器はしっかり抵抗して、そのまま止まります。一定の力で引いているのにじりじり開いていく場合や、押し込んだ状態から手を離すとゆっくりつぶれていく場合は、蛇腹の角か、閉まりきっていない弁から空気が逃げています。
ミュゼット調律の楽器をドライに調律し直せますか？
できますが、調整ではなく工房仕事です。技術者は、ずらしてある側のリードを一枚ずつ、音ごとに削ったり擦ったりしてから、楽器全体を確かめ直します。何時間もかかり、費用もそれなりです。最初から望みの調律の楽器を買うほうが、はるかに安く済みます。
아코디언을 살 때 사람들이 저지르는 일곱 가지 실수
너무 큰 악기, 무게 무시, 사진만 믿기, 누기 점검 생략. 새로 산 아코디언을 장식장 신세로 만드는 일곱 가지 실수와 그 해법을 정리했습니다.
너무 큰 악기, 그리고 나중을 보고 사는 악기
가장 흔한 실수이고, 대개 선의에서 나옵니다. 아이가 금방 커서 못 쓰게 될까 봐 부모가 96 베이스를 사 주거나, 성인 초보자가 전문 연주자들이 쓴다는 이유로 120 베이스를 삽니다. 결과는 몸을 비틀지 않으면 베이스 줄에 손이 닿지 않고, 건반이 보이지 않고, 연주가 몸에 괴로워서 연습을 그만두는 학생입니다.
큰 악기를 가졌다고 상을 주지는 않습니다. 작은 아코디언은 가치가 비교적 잘 유지되고 되팔기도 쉬워서, 작게 시작했다가 나중에 바꿔 타는 실제 비용은 보기보다 훨씬 적습니다. 반면 몸에 잘 맞는 악기 위에서 쌓은 테크닉은 위로 그대로 옮겨 가지만, 몸에 안 맞는 악기 위에서 만들어진 보상 동작은 그렇지 않습니다.
무게를 무시하는 것, 그리고 멜빵을 무시하는 것
베이스 개수가 같은 두 아코디언도 안에 든 리드 열의 수와 카소토 유무에 따라 4킬로그램까지 차이가 납니다. 제원표에는 대개 무게가 적혀 있는데, 구매자는 대개 그냥 지나칩니다. 2킬로그램이 과한 악기로 40분을 연습하면 어깨와 허리가 아파 오고, 사람들은 그것을 자세 탓으로 돌립니다.
여기에 딸린 실수가 멜빵을 부속품 취급하는 것입니다. 폭이 넓고 패드가 들어간 어깨 멜빵을 제대로 조절하고, 견갑골 뒤에서 둘을 이어 주는 등 스트랩까지 달면, 악기의 느낌이 대부분의 구매자가 예상하는 것보다 훨씬 크게 달라집니다. 벨로즈를 당겨 열 때 베이스 쪽이 몸에서 미끄러져 나간다면 잘못된 것은 테크닉이 아니라 멜빵입니다. 얇은 멜빵이 딸려 오는 악기라면 좋은 멜빵 값을 따로 잡아 두십시오.
그릴에 적힌 숫자로 판단하기
대부분의 매물이 광고하는 숫자는 베이스 개수와 건반 개수뿐이어서, 이 둘이 비교의 기준이 되어 버립니다. 그러나 이 숫자들은 악기가 어떻게 울리고 어떻게 움직이는지와는 거의 상관이 없습니다. 중요한 것은 리드의 품질, 벨로즈가 공기를 붙잡고 있는지, 팔레트가 제대로 닫히는지, 레지스터 슬라이더가 걸림 없이 움직이는지, 조율이 틀어지지 않았는지입니다.
손으로 마무리한 리드와 새지 않는 벨로즈를 갖춘 72 베이스는, 기계로 찍은 리드와 새는 모서리를 가진 120 베이스를 중요한 모든 면에서 앞지르고, 무게는 몇 킬로그램 더 가볍습니다. 리드 품질은 제작사마다 다른 이름의 등급으로 표시되는 경우가 많지만, 귀로 들을 수 있습니다. 아주 여린 소리로 긴 음을 하나 내고, 소리가 얼마나 빨리 서는지 들어 보십시오.
알아 둘 만한 세 번째 숫자는 레지스터 개수인데, 어떤 리드 열이 들어 있는가라는 뜻에서만 그렇습니다. 세 열로 만든 고음부 레지스터 열한 개를 내세우는 악기는 더 많은 소리가 아니라 조합을 파는 것입니다.
돈을 내기 전에 시험해 보지 않는 것
아코디언은 겉이 완벽해 보이면서도 속이 문제투성이일 수 있습니다. 최소한의 점검은 4분이면 됩니다. 벨로즈를 끝까지 접고, 건반을 누르지 말고, 공기 버튼도 잡지 말고, 벨로즈를 당겨 열어 보십시오. 저항이 느껴지고 그대로 버텨야 합니다. 스르르 열린다면 어딘가로 공기가 새고 있는 것입니다. 미는 방향으로도 똑같이 해 보십시오.
그다음에는 느린 반음계를 밀면서 한 번, 당기면서 한 번 훑으며 늦게 나오거나 시작할 때 흔들리는 음이 있는지 들어 보십시오. 늦게 나오는 음은 말려 올라간 밸브나 나쁜 리드를 뜻합니다. 같은 음을 밀 때와 당길 때 각각 내 보십시오. 피아노 아코디언이라면 정확히 같아야 합니다. 베이스 버튼은 하나도 빠짐없이 눌러 보십시오. 방치된 악기가 가장 심한 문제를 숨겨 두는 곳이 베이스 기구이고, 굳어 버린 로드 하나를 고치는 데에도 큰돈이 들기 때문입니다.
마지막으로 레지스터 스위치를 하나씩 눌러 긁히는 소리 없이 깔끔하게 바뀌는지 듣고, 악기를 살살 흔들어 달그락거리는 소리가 나는지 확인하십시오. 그 소리는 대개 리드 판이 왁스에서 떨어졌다는 뜻입니다.
사진만 보고 사는 것, 그리고 복원 비용을 얕보는 것
빈티지 아코디언은 사진이 아름답게 나옵니다. 자개 무늬 셀룰로이드, 크롬 그릴, 이탈리아 이름은 30년 동안 뚜껑 한 번 열어 본 적 없는 악기를 숱하게 팔아 줍니다. 정작 중요한 문제들은 사진에 전혀 드러나지 않습니다. 말려 올라간 가죽 밸브, 말라붙어 리드 판을 놓아 버린 왁스, 숨이 새기 시작한 벨로즈 접힘새, 20센트쯤 흘러 버린 조율 같은 것들입니다.
그런 악기를 복원하는 일은 숙련된 기술을 요구하고 시간도 걸립니다. 왁스 재시공, 밸브 교체, 벨로즈 모서리 수리, 전체 재조율을 다 합치면 악기 값보다 더 들 수 있고, 기술자도 뚜껑을 열어 보기 전에는 정확한 견적을 낼 수 없습니다. 훌륭한 옛 아코디언은 분명히 있고 살 가치도 있습니다. 다만 누군가 속을 들여다본 뒤에 그렇습니다.
온라인 구매 전반에도 같은 주의가 필요합니다. 직접 쳐 볼 수 없다면 칠 줄 아는 사람에게 부탁해 쳐 보게 하거나, 반품을 받아 주는 판매자에게서 사십시오.
튜닝 방식과 연주할 음악을 따지지 않는 것
아코디언은 일정한 방식으로 조율되며, 그 방식은 마음 내킬 때 바꿀 수 있는 설정이 아닙니다. 가운데 리드 두 열의 음높이를 똑같이 맞추는 드라이 튜닝은 깨끗하고 곧은 음색을 내어 클래식 레퍼토리와 탱고, 그리고 다른 악기와 어우러져야 하는 모든 음악에 맞습니다. 그 두 열을 일부러 어긋나게 맞추는 뮈제트 튜닝은 프랑스와 이탈리아 대중음악 특유의 일렁이는 울림을 만듭니다. 그 사이에는 다양한 정도의 중간 튜닝이 있습니다.
뮈제트가 잔뜩 들어간 악기를 사 놓고 그 위에서 바흐를 치려 드는 것은 아무리 연습해도 풀리지 않는 답답함입니다. 재조율이 불가능하지는 않지만, 그것은 손보는 수준이 아니라 공방에서 통째로 해야 하는 일입니다. 어떤 소리를 듣고 싶은지 정하기 전에 어떤 음악을 연주하고 싶은지부터 정하고, 악기가 가장 잘 내는 소리가 아니라 바로 그 레퍼토리로 악기를 시험해 보십시오.
여기에 구매자 쪽의 전문 지식이 필요하지는 않습니다. 물어보는 습관만 있으면 됩니다. 선생은 대개 함께 가서 들어 줄 것이고, A&G Academy에서는 학생이 돈을 쓰기 전에 후보 악기들을 이 항목들에 따라 점검하는 것을 당연한 절차로 삼고 있습니다.
Frequently asked
아코디언을 온라인으로 사도 괜찮을까요?
판매자가 반품을 받아 주거나 기술자가 미리 점검했다면 괜찮습니다. 정작 중요한 결함, 즉 말려 올라간 밸브, 마른 왁스, 숨이 새는 벨로즈, 틀어진 조율은 사진에는 전혀 보이지 않고 짧은 영상으로도 들리지 않습니다. 아무도 악기를 열어 보지 않았다면 손볼 곳이 있다고 가정하고 그만큼 값을 따지십시오.
아코디언에서 공기가 새는지 어떻게 알 수 있나요?
벨로즈를 끝까지 접고, 건반을 누르지 말고 공기 버튼도 건드리지 않은 채 벨로즈를 당겨 열어 보십시오. 멀쩡한 악기는 단단히 버티며 그 자리를 지킵니다. 꾸준히 당기는데 조금씩 열리거나, 미는 상태에서 손을 놓았을 때 천천히 주저앉는다면, 벨로즈 모서리나 제대로 닫히지 않는 팔레트로 공기가 빠져나가고 있는 것입니다.
뮈제트로 조율된 아코디언을 드라이로 바꿀 수 있나요?
가능하지만 간단한 조정이 아니라 공방 작업입니다. 기술자가 어긋나게 맞춘 열의 리드를 음 하나하나 줄로 갈거나 긁어낸 다음 악기 전체를 다시 확인합니다. 몇 시간이 걸리고 비용도 그만큼 듭니다. 처음부터 원하는 방식으로 조율된 악기를 사는 편이 훨씬 쌉니다.
Tujuh kesilapan orang semasa membeli akordion
Beli terlalu besar, abaikan berat, percaya gambar, langkau ujian bocor: tujuh kesilapan yang menjadikan akordion baharu hiasan almari, dan cara mengelaknya.
Membeli terlalu besar, dan membeli untuk 'nanti cukup besar'
Inilah kesilapan yang paling lazim, dan ia biasanya dilakukan dengan niat yang baik. Seorang ibu bapa membeli alat 96 bes supaya anaknya tidak cepat 'terlebih saiz', atau seorang dewasa yang baharu bermula membeli 120 kerana itulah yang digunakan pemain profesional. Hasilnya seorang pelajar yang tidak dapat mencapai baris bes tanpa memulas badan, tidak nampak papan kekunci, dan berhenti berlatih kerana bermain terasa menyeksakan.
Tiada hadiah diberikan kerana memiliki alat yang besar. Akordion kecil mengekalkan nilainya dengan agak baik dan mudah dijual semula, jadi kos sebenar bermula kecil lalu menukar kepada yang lebih besar jauh lebih rendah daripada yang disangka. Sementara itu, teknik yang dibina pelajar pada alat yang sesuai dengan tubuhnya berpindah naik dengan bersih; pampasan yang dibina pada alat yang tidak sesuai tidak berpindah langsung.
Mengabaikan berat, dan mengabaikan tali
Dua buah akordion dengan bilangan bes yang sama boleh berbeza sebanyak empat kilogram bergantung pada berapa banyak set lidah di dalamnya dan sama ada ia mempunyai cassotto. Lembaran spesifikasi biasanya menyenaraikan beratnya, dan pembeli biasanya melangkaunya. Empat puluh minit berlatih dengan alat yang dua kilogram terlalu berat menghasilkan aduan bahu dan pinggang yang kemudiannya dipersalahkan pada postur.
Kesilapan yang berkaitan ialah menganggap tali sebagai aksesori sahaja. Tali bahu yang lebar dan bertebat, dilaraskan dengan betul, serta tali belakang yang menyambungkan kedua-duanya di belakang tulang belikat, mengubah rasa sesuatu alat jauh lebih banyak daripada jangkaan kebanyakan pembeli. Jika bahagian bes tergelincir menjauhi anda semasa anda membuka belos, talinya yang salah, bukan teknik anda. Peruntukkan wang untuk tali yang baik bagi mana-mana alat yang datang dengan tali nipis.
Menilai berdasarkan angka pada gril
Bilangan bes dan bilangan kekunci ialah dua-duanya angka yang diiklankan oleh kebanyakan senarai jualan, jadi kedua-duanya menjadi asas perbandingan. Kedua-duanya hampir tidak relevan dengan bagaimana sesuatu alat berbunyi dan dimainkan. Yang penting ialah kualiti lidah, sama ada belos kedap udara, sama ada palet menutup rapat, sama ada penggelongsor register bergerak dengan bersih, dan sama ada penalaannya sudah terpesong.
Alat 72 bes dengan lidah yang disiapkan dengan tangan dan belos yang rapat akan mengatasi alat 120 bes dengan lidah tekan mesin dan sudut yang bocor dalam setiap perkara yang penting, dan beratnya beberapa kilogram kurang. Kualiti lidah sering diterangkan dalam beberapa tingkat dengan nama yang berbeza-beza mengikut pembuat, tetapi anda boleh mendengarnya: mainkan satu not panjang yang sangat perlahan dan dengar berapa cepat ia mula berbunyi.
Angka ketiga yang berbaloi diketahui ialah bilangan register, tetapi hanya dari segi set lidah mana yang ada. Kotak yang mengiklankan sebelas register trebel yang dibina daripada tiga set lidah menawarkan gabungan, bukan bunyi yang lebih banyak.
Tidak menguji alat itu sebelum membayar
Sebuah akordion boleh kelihatan sempurna tetapi penuh masalah. Pemeriksaan minimum mengambil masa empat minit. Tutup belos sepenuhnya, jangan tekan sebarang kekunci, jangan tahan butang udara, dan cuba tarik belos itu terbuka. Ia sepatutnya melawan dan bertahan. Jika ia terbuka sendiri sedikit demi sedikit, ada udara yang terlepas di suatu tempat. Buat perkara sama dalam keadaan tekan.
Kemudian mainkan skala kromatik yang perlahan, menolak kemudian menarik, sambil mendengar sebarang not yang datang lewat atau bergoyang pada permulaannya. Not yang lewat bermakna injap yang melengkung atau lidah yang lemah. Mainkan not yang sama semasa tolak dan tarik: pada akordion piano kedua-duanya mesti sepadan tepat. Periksa setiap butang bes satu per satu, kerana mekanisme bes ialah tempat alat yang diabaikan menyembunyikan masalah paling teruk, dan satu rod yang sudah keras mahal untuk dibaiki.
Akhir sekali tekan setiap suis register dan dengar sama ada pertukarannya bersih tanpa bunyi bergeser, kemudian goyangkan alat itu perlahan-lahan dan dengar sama ada ada bunyi berkelentang, yang biasanya bermakna sekeping plat lidah sudah terlepas daripada lilinnya.
Membeli berdasarkan gambar, dan memandang ringan kos pemulihan
Akordion vintaj memang cantik dalam gambar. Seluloid berkilau seperti mutiara, gril krom dan nama Itali telah menjual banyak alat yang tidak pernah dibuka selama tiga puluh tahun. Masalah yang benar-benar penting semuanya tidak kelihatan dalam gambar: injap kulit yang sudah melengkung, lilin yang kering lalu melepaskan plat lidah, gusset belos yang sudah berliang, dan penalaan yang sudah terpesong dua puluh sen.
Memulihkan alat sebegitu ialah kerja berkemahiran dan mengambil masa. Melilin semula, menggantikan injap, membaiki sudut belos dan menala semula sepenuhnya boleh menelan kos lebih tinggi daripada nilai alat itu sendiri, dan juruteknik tidak boleh memberi sebut harga yang tepat sebelum kotak itu dibuka. Ada akordion lama yang sungguh hebat di luar sana, dan ia berbaloi dibeli, tetapi hanya selepas ada orang melihat ke dalamnya.
Kewaspadaan yang sama terpakai kepada pembelian dalam talian secara amnya. Jika anda tidak boleh memainkan sesuatu alat sendiri, aturkan supaya seseorang yang boleh memainkannya, atau belilah daripada penjual yang sanggup menerimanya semula.
Mengabaikan gaya penalaan dan apa yang anda mahu mainkan
Akordion ditala mengikut gaya, dan gaya itu bukan tetapan yang boleh anda tukar sesuka hati. Penalaan kering, iaitu dua set lidah tengah berada pada pic yang sama, memberi nada yang bersih dan lurus, sesuai untuk repertoir klasik, tango dan apa-apa sahaja yang memerlukan alat kedua berpadu dengan anda. Penalaan musette, iaitu set lidah itu sengaja dianjak sedikit, menghasilkan getaran berkilau muzik popular Perancis dan Itali. Antara kedua-duanya terletak pelbagai darjah kebasahan.
Membeli alat yang ditala sangat basah kemudian cuba memainkan Bach padanya ialah kekecewaan yang tidak dapat diselesaikan oleh sebanyak mana pun latihan. Menala semula memang boleh dilakukan tetapi ia kerja bengkel sepenuhnya, bukan satu pelarasan. Tentukan apa yang anda mahu mainkan sebelum anda menentukan apa yang anda mahu dengar, dan cuba alat itu dengan repertoir tersebut, bukan dengan apa-apa yang kebetulan paling sedap bunyinya padanya.
Tiada satu pun daripada ini memerlukan kepakaran di pihak pembeli, cuma tabiat bertanya. Seorang guru biasanya sudi ikut dan mendengar, dan di A&G Academy kami memang memeriksa alat calon pada perkara-perkara ini sebagai amalan biasa sebelum seorang pelajar melaburkan wangnya.
Frequently asked
Selamatkah membeli akordion dalam talian?
Ia selamat jika penjual menerima pemulangan atau jika seorang juruteknik telah memeriksanya. Kerosakan yang penting, iaitu injap melengkung, lilin kering, belos berliang dan penalaan terpesong, semuanya tidak kelihatan dalam gambar dan tidak kedengaran dalam video pendek. Jika tiada sesiapa pernah membuka alat itu, anggaplah ia perlukan kerja pembaikan dan tawarlah harga mengikutnya.
Bagaimana saya tahu sama ada akordion bocor udara?
Tutup belos sepenuhnya, jangan tekan sebarang kekunci dan jangan sentuh butang udara, kemudian cuba tarik belos itu terbuka. Alat yang sihat melawan dengan tegas dan bertahan. Jika ia terbuka sedikit demi sedikit di bawah tarikan yang sekata, atau perlahan-lahan mengempis apabila anda lepaskan dalam keadaan tekan, udara sedang terlepas melalui sudut belos atau palet yang tidak menutup rapat.
Bolehkah akordion bertala basah ditala semula menjadi kering?
Boleh, tetapi ia kerja bengkel dan bukan satu pelarasan. Juruteknik mengikir atau mengikis setiap lidah dalam set yang dianjak itu, not demi not, kemudian memeriksa semula seluruh alat. Ia mengambil masa berjam-jam dan kosnya setimpal. Jauh lebih murah membeli alat yang sudah ditala mengikut cara yang anda mahu dari awal lagi.
அக்கார்டியன் வாங்கும்போது மக்கள் செய்யும் ஏழு தவறுகள்
மிகப் பெரியதை வாங்குவது, எடையை மறப்பது, புகைப்படத்தை நம்புவது, கசிவுச் சோதனையைத் தவிர்ப்பது: ஏழு தவறுகளும் அவற்றுக்கான தீர்வுகளும்.
மிகப் பெரியதை வாங்குவது, வளர்ந்து பொருந்திக்கொள்ளலாம் என்று வாங்குவது
இதுதான் மிகவும் பொதுவான ஒற்றைத் தவறு, பொதுவாக நல்ல எண்ணத்தோடேயே செய்யப்படுவது. குழந்தை வளர்ந்து இதைத் தாண்டிவிடக் கூடாது என்று பெற்றோர் 96-பாஸ் கருவியை வாங்குகிறார்கள், அல்லது தொழில்முறை வாசிப்பாளர்கள் பயன்படுத்துவது அதுதான் என்பதால் தொடக்க நிலை பெரியவர் 120-ஐ வாங்குகிறார். விளைவு: உடலை முறுக்காமல் பாஸ் வரிசைகளை எட்ட முடியாத, விசைப்பலகையைப் பார்க்க முடியாத, வாசிப்பதே உடல்ரீதியாக அசௌகரியமாக இருப்பதால் பயிற்சியை நிறுத்திவிடும் ஒரு மாணவர்.
பெரிய கருவி வைத்திருப்பதற்குப் பரிசு எதுவும் கிடையாது. சிறிய அக்கார்டியன்கள் தங்கள் மதிப்பை ஓரளவு தக்கவைத்துக்கொள்கின்றன, விற்பதும் எளிது. எனவே சிறியதாகத் தொடங்கிப் பிறகு பெரியதற்கு மாறுவதன் உண்மையான செலவு தோற்றத்தை விட மிகக் குறைவு. அதே நேரத்தில், சரியாகப் பொருந்தும் கருவியில் மாணவர் கட்டியெழுப்பும் நுட்பம் அப்படியே மேல்நிலைக்குக் கடத்தப்படுகிறது; பொருந்தாத கருவியில் உருவாகும் ஈடுகட்டல்கள் கடத்தப்படுவதில்லை.
எடையைப் பொருட்படுத்தாதது, பட்டைகளைப் பொருட்படுத்தாதது
ஒரே பாஸ் எண்ணிக்கை கொண்ட இரு அக்கார்டியன்கள், உள்ளே எத்தனை நாவு வரிசைகள் உள்ளன, கசோட்டோ இருக்கிறதா என்பதைப் பொறுத்து நான்கு கிலோ வரை வேறுபடலாம். விவரப் பட்டியல்களில் பொதுவாக எடை குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும், வாங்குபவர்கள் பொதுவாக அதைத் தாண்டிப் போய்விடுவார்கள். இரண்டு கிலோ அதிக எடையுள்ள கருவியுடன் நாற்பது நிமிடப் பயிற்சி செய்தால், தோள்பட்டை மற்றும் கீழ் முதுகு வலி வரும் — பிறகு அதை மக்கள் உட்கார்ந்திருக்கும் நிலை மீது பழி போடுவார்கள்.
இதனுடன் தொடர்புடைய தவறு, பட்டைகளை ஒரு துணைப் பொருளாகக் கருதுவது. சரியாகச் சரிசெய்யப்பட்ட, அகலமான மெத்தைப் பட்டைகள், அவற்றை தோள்புஜத் தட்டைகளுக்குப் பின்னால் இணைக்கும் முதுகுப் பட்டை — இவை கருவியின் உணர்வை வாங்குபவர்கள் எதிர்பார்ப்பதை விட மிக அதிகமாக மாற்றுகின்றன. காற்றுப்பையை இழுக்கும்போது பாஸ் பக்கம் உங்களிடமிருந்து விலகிச் சென்றால், தவறு உங்கள் நுட்பத்தில் அல்ல, பட்டைகளில். மெல்லிய பட்டைகளுடன் வரும் எந்தக் கருவிக்கும் நல்ல பட்டைகளுக்குத் தனியாகப் பணம் ஒதுக்குங்கள்.
க்ரில்லின் மேல் உள்ள எண்களை வைத்து முடிவெடுப்பது
பெரும்பாலான விளம்பரங்கள் பாஸ் எண்ணிக்கையையும் விசை எண்ணிக்கையையும் மட்டுமே சொல்கின்றன, எனவே அவையே ஒப்பீட்டுக்கு அடிப்படையாகிவிடுகின்றன. ஒரு கருவி எப்படி ஒலிக்கிறது, எப்படி வாசிக்கக் கிடைக்கிறது என்பதற்கு அவை கிட்டத்தட்டப் பொருத்தமற்றவை. முக்கியமானவை: நாவின் தரம், காற்றுப்பை காற்றுப்புகாததா, பேலட்டுகள் ஒட்டிக்கொள்கின்றனவா, ரெஜிஸ்டர் ஸ்லைடர்கள் சுத்தமாக நகர்கின்றனவா, சுருதி நகர்ந்துவிட்டதா.
கையால் முடிக்கப்பட்ட நாவுகளும் இறுக்கமான காற்றுப்பையும் கொண்ட 72-பாஸ் கருவி, இயந்திரத்தால் அச்சிடப்பட்ட நாவுகளும் கசியும் மூலையும் கொண்ட 120-பாஸை முக்கியமான ஒவ்வொரு விதத்திலும் மிஞ்சும், மேலும் பல கிலோ குறைவான எடையிலும் இருக்கும். நாவின் தரம் பெரும்பாலும் தயாரிப்பாளருக்குத் தயாரிப்பாளர் மாறும் பெயர்களுடன் படிநிலைகளாக விவரிக்கப்படுகிறது, ஆனால் உங்களால் அதைக் கேட்டே அறிய முடியும்: மிக மெதுவாக ஒரு நீண்ட சுரத்தை வாசித்து, அது எவ்வளவு வேகமாகத் தொடங்குகிறது என்று கவனியுங்கள்.
தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய மூன்றாவது எண் ரெஜிஸ்டர் எண்ணிக்கை, ஆனால் எந்த வரிசைகள் உள்ளன என்ற பொருளில் மட்டுமே. மூன்று வரிசைகளிலிருந்து கட்டப்பட்ட பதினொரு ட்ரெபிள் ரெஜிஸ்டர்களை விளம்பரப்படுத்தும் கருவி, கூடுதல் ஒலியை அல்ல, சேர்க்கைகளைத்தான் தருகிறது.
பணம் கொடுக்கும் முன் கருவியைச் சோதிக்காதது
ஓர் அக்கார்டியன் மாசற்றதாகத் தோன்றிக்கொண்டே பிரச்சினைகள் நிறைந்ததாக இருக்கலாம். குறைந்தபட்சப் பரிசோதனைக்கு நான்கு நிமிடம் போதும். காற்றுப்பையை முழுமையாக மூடுங்கள், எந்த விசையையும் அழுத்தாதீர்கள், காற்றுப் பொத்தானைப் பிடிக்காதீர்கள், பிறகு காற்றுப்பையைத் திறக்க இழுத்துப் பாருங்கள். அது எதிர்த்து நின்று பிடித்துக்கொள்ள வேண்டும். தானாகத் திறந்தால் எங்கோ காற்று வெளியேறுகிறது. அழுத்தும் திசையிலும் இதையே செய்யுங்கள்.
பிறகு ஒரு மெதுவான க்ரோமாடிக் ஸ்கேலை, முதலில் தள்ளியும் பிறகு இழுத்தும், வாசியுங்கள். தாமதமாக வரும் அல்லது தொடக்கத்தில் அசையும் சுரம் ஏதேனும் இருக்கிறதா என்று கேளுங்கள். தாமதமான சுரங்கள் சுருண்ட வால்வுகளையோ மோசமான நாவுகளையோ குறிக்கின்றன. ஒரே சுரத்தைத் தள்ளியும் இழுத்தும் வாசியுங்கள்: பியானோ அக்கார்டியனில் அவை சரியாகப் பொருந்த வேண்டும். ஒவ்வொரு பாஸ் பொத்தானையும் சோதியுங்கள், ஏனெனில் கவனிக்கப்படாத கருவிகள் தங்கள் மோசமான பிரச்சினைகளை பாஸ் இயந்திரத்திலேயே மறைத்து வைத்திருக்கின்றன, ஒரே ஒரு சிக்கிய தண்டைச் சரிசெய்வதும் விலை அதிகம்.
இறுதியாக, ஒவ்வொரு ரெஜிஸ்டர் சுவிட்சையும் அழுத்தி, உரசல் இல்லாமல் சுத்தமான மாற்றம் நிகழ்கிறதா என்று கேளுங்கள்; பிறகு கருவியை மெதுவாக உலுக்கி, கிடுகிடு சத்தம் வருகிறதா என்று கவனியுங்கள். அது பொதுவாக ஒரு நாவுத் தகடு மெழுகிலிருந்து விடுபட்டுவிட்டது என்பதைக் குறிக்கிறது.
புகைப்படங்களை நம்பி வாங்குவது, சீரமைப்புச் செலவைக் குறைத்து மதிப்பிடுவது
பழைய அக்கார்டியன்கள் அழகாகப் புகைப்படம் எடுபடுகின்றன. முத்துச்சிப்பி செல்லுலாய்டு, குரோம் க்ரில்கள், இத்தாலியப் பெயர்கள் — முப்பது ஆண்டுகளாகத் திறக்கப்படாத ஏராளமான கருவிகளை இவை விற்றுவிடுகின்றன. முக்கியமான பிரச்சினைகள் அனைத்தும் புகைப்படத்தில் தெரியாதவை: சுருண்டுபோன தோல் வால்வுகள், காய்ந்து நாவுத் தகடுகளை விட்டுவிட்ட மெழுகு, துளைகள் விழுந்த காற்றுப்பை மடிப்புகள், இருபது செண்ட் அளவுக்கு விலகிப்போன சுருதி.
அத்தகைய கருவியைச் சீரமைப்பது திறன் தேவைப்படும் வேலை, நேரமும் பிடிக்கும். மீண்டும் மெழுகு பூசுவது, வால்வுகளை மாற்றுவது, காற்றுப்பை மூலைகளைப் பழுதுபார்ப்பது, முழுமையாக மீண்டும் சுருதி செய்வது — இவை அனைத்தும் சேர்ந்து கருவியின் மதிப்பை விட அதிக செலவாகலாம்; கருவியைத் திறக்காமல் ஒரு தொழில்நுட்பரால் துல்லியமாக விலை சொல்ல முடியாது. அற்புதமான பழைய அக்கார்டியன்கள் வெளியே இருக்கின்றன, அவற்றை வாங்குவது மதிப்புள்ளதுதான் — ஆனால் யாராவது ஒருவர் உள்ளே பார்த்த பிறகுதான்.
இதே எச்சரிக்கை பொதுவாக ஆன்லைன் வாங்குதல்களுக்கும் பொருந்தும். நீங்களே கருவியை வாசித்துப் பார்க்க முடியாவிட்டால், வாசிக்கத் தெரிந்த ஒருவரை வாசிக்கச் செய்யுங்கள், அல்லது திருப்பி எடுத்துக்கொள்ளும் விற்பனையாளரிடம் வாங்குங்கள்.
ட்யூனிங் பாணியையும் நீங்கள் வாசிக்க விரும்புவதையும் பொருட்படுத்தாதது
அக்கார்டியன்கள் குறிப்பிட்ட பாணிகளில் சுருதி செய்யப்படுகின்றன, அந்தப் பாணி விரும்பும்போது மாற்றக்கூடிய அமைப்பு அல்ல. நடுவில் உள்ள இரு நாவு வரிசைகளும் ஒரே சுருதியில் இருக்கும் ட்ரை ட்யூனிங், செவ்வியல் ரெபர்ட்டோ, டாங்கோ, மற்றும் இன்னொரு கருவி உங்களுடன் கலக்க வேண்டிய எதற்கும் பொருந்தும் சுத்தமான நேரான தொனியைத் தருகிறது. அந்த வரிசைகள் வேண்டுமென்றே சிறிது விலக்கி வைக்கப்படும் முசெட் ட்யூனிங், பிரெஞ்சு மற்றும் இத்தாலியப் பிரபல இசையின் அசையும் மினுமினுப்பை உருவாக்குகிறது. இவற்றுக்கு இடையே பலவகையான இடைநிலை ஈரத்தன்மை உண்டு.
கடுமையாக வெட் ட்யூன் செய்யப்பட்ட கருவியை வாங்கிவிட்டு அதில் பாஹ் வாசிக்க முயல்வது, எவ்வளவு பயிற்சியாலும் தீராத ஏமாற்றம். மீண்டும் சுருதி செய்வது சாத்தியம்தான், ஆனால் அது ஒரு சின்னஞ்சிறு சரிசெய்தல் அல்ல, முழுப் பட்டறை வேலை. என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்கள் என்று முடிவெடுப்பதற்கு முன் என்ன வாசிக்க விரும்புகிறீர்கள் என்று முடிவெடுங்கள்; கருவி எதில் சிறப்பாக ஒலிக்கிறதோ அதில் அல்ல, அந்த ரெபர்ட்டோவில் அதைச் சோதித்துப் பாருங்கள்.
இதற்கு வாங்குபவர் பக்கம் எந்த நிபுணத்துவமும் தேவையில்லை, கேட்கும் பழக்கம் மட்டுமே போதும். ஓர் ஆசிரியர் பொதுவாக உடன் வந்து கேட்பார்; A&G Academy-யில் ஒரு மாணவர் பணம் செலவழிக்கும் முன் நாங்கள் இந்த அம்சங்களில் கருவிகளைச் சோதிப்பது வழக்கமான நடைமுறையே.
Frequently asked
ஆன்லைனில் அக்கார்டியன் வாங்குவது பாதுகாப்பானதா?
விற்பனையாளர் திருப்பி எடுத்துக்கொள்ள ஒப்புக்கொண்டால், அல்லது ஒரு தொழில்நுட்பர் அதைப் பரிசோதித்திருந்தால் பாதுகாப்பானது. முக்கியமான குறைபாடுகள் — சுருண்ட வால்வுகள், காய்ந்த மெழுகு, துளையான காற்றுப்பை, விலகிய சுருதி — எல்லாம் புகைப்படங்களில் தெரியாதவை, குறுகிய வீடியோவில் கேட்காதவை. கருவியை யாரும் திறந்து பார்க்கவில்லை என்றால், வேலை தேவைப்படும் என்று கொள்ளுங்கள், அதற்கேற்ப விலை பேசுங்கள்.
அக்கார்டியனில் காற்று கசிகிறதா என்று எப்படி அறிவது?
காற்றுப்பையை முழுமையாக மூடுங்கள், எந்த விசையையும் அழுத்தாமல், காற்றுப் பொத்தானைத் தொடாமல், காற்றுப்பையைத் திறக்க இழுங்கள். நல்ல கருவி உறுதியாக எதிர்த்து நின்று பிடித்துக்கொள்ளும். நிலையான இழுப்பில் அது மெல்ல திறந்தால், அல்லது அழுத்திய நிலையில் விட்டதும் மெல்லச் சுருங்கினால், காற்றுப்பையின் மூலை வழியாகவோ ஒட்டாத பேலட் வழியாகவோ காற்று வெளியேறுகிறது.
வெட் ட்யூன் செய்யப்பட்ட அக்கார்டியனை ட்ரை ஆக மாற்ற முடியுமா?
முடியும், ஆனால் அது ஒரு சரிசெய்தல் அல்ல, பட்டறை வேலை. தொழில்நுட்பர் விலக்கி வைக்கப்பட்ட வரிசையின் ஒவ்வொரு நாவையும் சுரம் சுரமாக அரைத்தோ சுரண்டியோ சரிசெய்து, பிறகு முழுக் கருவியையும் மீண்டும் சோதிக்க வேண்டும். இதற்குப் பல மணி நேரம் பிடிக்கும், செலவும் அதற்கேற்ப இருக்கும். நீங்கள் விரும்பும் வகையில் ஏற்கெனவே சுருதி செய்யப்பட்ட கருவியை முதலிலேயே வாங்குவது மிகவும் மலிவானது.
Learning or buying in Singapore?
A&G Academy teaches accordion, bayan and double bass, and sells the instruments we teach on. Ask us anything — we'd rather talk you out of the wrong instrument than sell you one.