Double bass · 6 min read
Looking after a double bass in the tropics
Open seams, swollen wood, corroding strings and the air-conditioning shock behind most of it. How to keep a double bass stable in a humid tropical climate.
What humidity does to a glued wooden box
A double bass is thin carved wood held together with hide glue, and wood moves with moisture. Spruce and maple swell across the grain when they absorb water and shrink when they dry, and because the top and back have their grain running in a different direction from the ribs, the plates and ribs fight each other every time conditions change. The joints take the strain.
Steady high humidity is not the main enemy. Instruments have lived in Southeast Asia for a long time. What causes damage is change, and specifically fast change. A bass that goes from a 24 degree air-conditioned rehearsal room into 32 degrees and heavy outdoor air, or back, is asking its glue joints to absorb a large dimensional shift over a few minutes.
Hide glue is designed to fail before the wood does. That is a feature: a seam that opens is a cheap repair, whereas a top that cracks is an expensive one. So an opened seam is the instrument protecting itself, and the correct response is to get it closed rather than to feel that something terrible has happened.
The air-conditioning problem
Most instrument damage in a tropical city happens at the boundary between conditioned and unconditioned air. Air conditioning does not just cool, it dehumidifies aggressively, and a room held at 22 degrees can sit well below 50 percent relative humidity while the corridor outside is above 80. Carrying an instrument across that boundary several times a day is the single most stressful thing you can do to it.
The practical fix is to slow the transition down. Leave the bass in its bag or cover for twenty to thirty minutes after arriving somewhere, and let the case act as a buffer while the temperature equalises. Do not unpack immediately and start playing, and do not leave a bass standing in the direct blast of an air-conditioning vent or in front of a fan.
The other frequent culprit is a car. A bass left in a parked vehicle in the sun reaches temperatures that soften glue and can distort the neck angle. If you must transport a bass by car, do not leave it there.
What to check, and how often
Run a finger around the edge where the top meets the ribs, and around the back edge too. An open seam often reveals itself by feel before it is visible. Tap lightly along the edges: a closed seam sounds solid, an open one gives a dull buzz or rattle. Check the bottom and upper bouts especially, since those take the most movement.
Listen for new buzzes. A buzz that appears suddenly usually means an open seam, a loose purfling, a lifting fingerboard, or a fitting that has worked free, and it is worth finding rather than playing through. Look at the bridge from the side: if it has started leaning towards the fingerboard, which happens when tuning pulls it forward over weeks, straighten it or have it straightened before it warps.
Check the soundpost is upright when you look through the f-hole, and check the fingerboard edge for any gap where the glue has released. An annual look from a luthier is sensible for any instrument you play regularly, and twice a year is not excessive here.
Strings, fittings and metal
Humid air with salt in it corrodes strings faster than a dry climate does, and sweat on the hands accelerates it. Wipe the strings and the fingerboard after every session with a dry cloth. Windings that go dull and rough go false in pitch, and a false string is one that will not play in tune no matter how good your ear is.
Tuning machines need a drop of light oil occasionally so they do not seize. Bow hair absorbs moisture and goes slack in humid conditions, so a bow that was fine yesterday may need different tension today; always slacken the hair fully after playing, which matters more here than in temperate places. Rehairing comes round more often in the tropics, and hair that has gone limp and will not grip is telling you it is due.
Rosin behaves differently in the heat. Softer rosins turn gummy and can leave a sticky deposit on the string and the top, which then holds dirt. A harder rosin generally suits a hot climate better.
Storage, travel and the practical minimum
Store a bass upright on a stand or lying on its side in a padded bag, away from windows, external walls and vents. Do not lean it against a wall where it can slide. If a room is dehumidified hard, a case or a heavy cover slows the exchange usefully. If a room is unconditioned, that is generally fine, provided it is not somewhere the sun lands.
For flights, a hard case is not optional and even then the instrument is at risk, mostly from pressure and temperature rather than from knocks. Slacken the strings a little, protect the bridge, and accept that most bassists who travel frequently keep a laminated instrument for the purpose. A plywood bass genuinely does tolerate this climate and this treatment better than a carved one, which is why so many working players here own one.
None of this is difficult. Slow the transitions, wipe the strings, slacken the bow, check the seams, and get a luthier to look once a year. Instruments in Singapore that get that treatment last indefinitely; the ones that get stored in an air-conditioned bedroom and carried out into the heat twice a day do not.
Frequently asked
What humidity level should I keep my double bass at?
Aim for stability rather than a specific figure. Somewhere between roughly 45 and 65 percent is comfortable, but an instrument held steadily at 70 will fare better than one that swings between 40 and 80 daily. The variation does the damage, not the absolute level.
My bass has an open seam. Is that serious?
It is normal and usually straightforward to fix. Hide glue is meant to release before the wood cracks, so an open seam is the instrument protecting itself. Get it reglued reasonably soon, because playing on an open seam lets it spread and lets dirt into the joint, but do not panic about it.
Do I need a dehumidifier for a double bass in the tropics?
Usually not for the instrument's sake. Constant high humidity is tolerable; the risk is mould in a closed case and corroded strings and fittings. Air circulation and wiping the instrument down matter more than a dehumidifier. What you should avoid is storing it where air conditioning dries it out unevenly.
Cuidar un contrabajo en el trópico
Juntas abiertas, madera hinchada, cuerdas corroídas y el choque del aire acondicionado detrás de casi todo. Cómo mantener estable un contrabajo en el trópico.
Lo que la humedad le hace a una caja de madera encolada
Un contrabajo es madera fina tallada y unida con cola animal, y la madera se mueve con la humedad. El abeto y el arce se hinchan a contrahílo cuando absorben agua y encogen al secarse, y como la tapa y el fondo tienen la veta en otra dirección que los aros, tapas y aros pelean entre sí cada vez que cambian las condiciones. Las juntas son las que aguantan la tensión.
Una humedad alta y estable no es el enemigo principal. Los instrumentos llevan mucho tiempo viviendo en el Sudeste Asiático. Lo que causa daños es el cambio, y en concreto el cambio rápido. Un contrabajo que pasa de una sala de ensayo con aire acondicionado a 24 grados a 32 grados y aire pesado de la calle, o al revés, está pidiéndole a sus juntas encoladas que absorban una variación dimensional grande en unos pocos minutos.
La cola animal está pensada para ceder antes que la madera. Eso es una virtud: una junta que se abre es una reparación barata, mientras que una tapa agrietada es cara. Así que una junta abierta es el instrumento protegiéndose, y la respuesta correcta es cerrarla, no sentir que ha ocurrido algo terrible.
El problema del aire acondicionado
La mayoría de los daños a instrumentos en una ciudad tropical se producen en la frontera entre el aire acondicionado y el aire sin acondicionar. El aire acondicionado no solo enfría, deshumidifica con fuerza, y una sala mantenida a 22 grados puede estar bastante por debajo del 50 por ciento de humedad relativa mientras el pasillo de fuera pasa del 80. Cruzar esa frontera con un instrumento varias veces al día es lo más estresante que puedes hacerle.
El arreglo práctico es frenar la transición. Deja el contrabajo dentro de su funda durante veinte o treinta minutos después de llegar a un sitio, y que la funda haga de amortiguador mientras se iguala la temperatura. No lo saques al momento para ponerte a tocar, y no dejes un contrabajo en el chorro directo de una rejilla de aire acondicionado ni delante de un ventilador.
El otro culpable frecuente es el coche. Un contrabajo dejado en un vehículo aparcado al sol alcanza temperaturas que ablandan la cola y pueden deformar el ángulo del mástil. Si tienes que transportar un contrabajo en coche, no lo dejes dentro.
Qué revisar, y cada cuánto
Pasa un dedo por todo el borde donde la tapa se une a los aros, y también por el borde del fondo. Una junta abierta se delata muchas veces al tacto antes de verse. Golpea suavemente a lo largo de los bordes: una junta cerrada suena maciza, una abierta da un zumbido sordo o un traqueteo. Revisa sobre todo la curva inferior y la superior, que son las que más se mueven.
Está atento a zumbidos nuevos. Un zumbido que aparece de repente suele significar una junta abierta, un filete suelto, un diapasón que se despega o un herraje que se ha aflojado, y merece la pena localizarlo en vez de seguir tocando con él. Mira el puente de perfil: si ha empezado a inclinarse hacia el diapasón, cosa que pasa cuando afinar lo va tirando hacia delante a lo largo de semanas, enderézalo o haz que lo enderecen antes de que se alabee.
Comprueba que el alma esté derecha mirando por la efe, y revisa el borde del diapasón por si hay alguna separación donde la cola haya cedido. Una revisión anual de un luthier es sensata para cualquier instrumento que toques con regularidad, y dos veces al año aquí no es exagerado.
Cuerdas, herrajes y metal
El aire húmedo y salino corroe las cuerdas más deprisa que un clima seco, y el sudor de las manos lo acelera. Limpia las cuerdas y el diapasón con un paño seco después de cada sesión. Los entorchados que se vuelven mates y rugosos se falsean, y una cuerda falsa es la que no va a afinar por bueno que sea tu oído.
Las clavijas mecánicas necesitan de vez en cuando una gota de aceite fino para que no se agarroten. Las cerdas del arco absorben humedad y se aflojan en ambiente húmedo, así que un arco que ayer iba bien puede necesitar hoy otra tensión; destensa siempre las cerdas del todo al terminar, algo que aquí importa más que en climas templados. El encerdado toca más a menudo en el trópico, y unas cerdas flácidas que no agarran te están diciendo que ya toca.
La colofonia se comporta de otra manera con el calor. Las colofonias blandas se vuelven pegajosas y pueden dejar un depósito adherente en la cuerda y en la tapa, que luego retiene la suciedad. En un clima caluroso suele ir mejor una colofonia más dura.
Guardado, viajes y el mínimo práctico
Guarda el contrabajo de pie en un soporte o tumbado de lado en una funda acolchada, lejos de ventanas, paredes exteriores y rejillas. No lo apoyes contra una pared donde pueda resbalar. Si una sala está muy deshumidificada, un estuche o una funda gruesa frenan el intercambio de manera útil. Si una sala no tiene aire acondicionado, en general no pasa nada, siempre que no sea un sitio donde dé el sol.
Para volar, un estuche rígido no es opcional y aun así el instrumento corre riesgo, sobre todo por la presión y la temperatura más que por los golpes. Afloja un poco las cuerdas, protege el puente y asume que la mayoría de los contrabajistas que viajan a menudo tienen un instrumento laminado para eso. Un contrabajo de contrachapado tolera de verdad este clima y este trato mejor que uno tallado, y por eso tantos instrumentistas en activo de aquí tienen uno.
Nada de esto es difícil. Frena las transiciones, limpia las cuerdas, destensa el arco, revisa las juntas y que un luthier lo mire una vez al año. Los instrumentos que reciben ese trato en Singapur duran indefinidamente; los que se guardan en un dormitorio con aire acondicionado y salen al calor dos veces al día, no.
Frequently asked
¿A qué nivel de humedad debo tener el contrabajo?
Busca estabilidad antes que una cifra concreta. Entre el 45 y el 65 por ciento, más o menos, es cómodo, pero un instrumento mantenido de forma constante al 70 estará mejor que uno que oscile a diario entre el 40 y el 80. El daño lo hace la variación, no el nivel absoluto.
Mi contrabajo tiene una junta abierta. ¿Es grave?
Es normal y en general fácil de arreglar. La cola animal está pensada para ceder antes de que la madera se agriete, así que una junta abierta es el instrumento protegiéndose. Hazla encolar de nuevo en un plazo razonable, porque tocar con una junta abierta hace que se extienda y deja entrar suciedad, pero no te alarmes.
¿Necesito un deshumidificador para un contrabajo en el trópico?
Por el instrumento, normalmente no. La humedad alta constante es tolerable; el riesgo es el moho dentro de un estuche cerrado y la corrosión de cuerdas y herrajes. La circulación de aire y limpiar el instrumento importan más que un deshumidificador. Lo que sí hay que evitar es guardarlo donde el aire acondicionado lo reseque de forma desigual.
Entretenir une contrebasse sous les tropiques
Joints ouverts, bois gonflé, cordes corrodées et le choc de la climatisation derrière tout cela. Comment garder une contrebasse stable sous les tropiques.
Ce que l'humidité fait à une caisse de bois collée
Une contrebasse est un assemblage de bois mince sculpté tenu par de la colle de peau, et le bois bouge avec l'humidité. L'épicéa et l'érable gonflent en travers du fil quand ils absorbent l'eau et se rétractent en séchant, et comme le fil de la table et du fond court dans une autre direction que celui des éclisses, plaques et éclisses se disputent à chaque changement de conditions. Ce sont les joints qui encaissent.
Une humidité élevée mais stable n'est pas l'ennemi principal. Des instruments vivent en Asie du Sud-Est depuis longtemps. Ce qui fait des dégâts, c'est le changement, et précisément le changement rapide. Une contrebasse qui passe d'une salle de répétition climatisée à 24 degrés à 32 degrés d'air extérieur lourd, ou l'inverse, demande à ses joints de colle d'absorber un fort écart dimensionnel en quelques minutes.
La colle de peau est conçue pour lâcher avant le bois. C'est une qualité : un joint qui s'ouvre est une réparation bon marché, tandis qu'une table qui se fend coûte cher. Un joint ouvert, c'est donc l'instrument qui se protège, et la bonne réaction est de le faire recoller plutôt que d'y voir une catastrophe.
Le problème de la climatisation
Dans une ville tropicale, la plupart des dommages aux instruments se produisent à la frontière entre l'air conditionné et l'air ambiant. La climatisation ne fait pas que refroidir, elle déshumidifie brutalement, et une pièce tenue à 22 degrés peut se situer bien en dessous de 50 pour cent d'humidité relative pendant que le couloir dépasse 80. Franchir cette frontière plusieurs fois par jour avec un instrument est la chose la plus éprouvante qu'on puisse lui faire subir.
Le remède pratique consiste à ralentir la transition. Laissez la contrebasse dans sa housse ou sous sa couverture vingt à trente minutes après votre arrivée quelque part, et laissez l'étui jouer son rôle de tampon pendant que la température s'égalise. Ne déballez pas immédiatement pour jouer, et ne laissez pas une contrebasse debout dans le souffle direct d'une bouche de climatisation ou devant un ventilateur.
L'autre coupable fréquent est la voiture. Une contrebasse laissée dans un véhicule garé au soleil atteint des températures qui ramollissent la colle et peuvent déformer l'angle du manche. Si vous devez transporter une contrebasse en voiture, ne l'y laissez pas.
Ce qu'il faut vérifier, et à quelle fréquence
Passez un doigt sur tout le pourtour où la table rejoint les éclisses, et sur le bord du fond également. Un joint ouvert se signale souvent au toucher avant d'être visible. Tapotez légèrement le long des bords : un joint fermé sonne plein, un joint ouvert donne un bourdonnement sourd ou un cliquetis. Vérifiez surtout les courbes du bas et du haut, qui encaissent le plus de mouvement.
Guettez les nouveaux bourdonnements. Un bourdonnement qui apparaît soudain signale d'ordinaire un joint ouvert, un filet décollé, une touche qui se soulève ou un accessoire qui a pris du jeu, et il vaut mieux le trouver que jouer par-dessus. Regardez le chevalet de profil : s'il commence à pencher vers la touche, ce qui arrive quand l'accord le tire en avant au fil des semaines, redressez-le ou faites-le redresser avant qu'il ne se voile.
Vérifiez que l'âme est droite en regardant par l'ouïe, et inspectez le bord de la touche à la recherche d'un jour où la colle aurait lâché. Un examen annuel par un luthier est raisonnable pour tout instrument que vous jouez régulièrement, et deux fois par an n'est pas excessif ici.
Cordes, accessoires et métal
Un air humide et salé corrode les cordes plus vite qu'un climat sec, et la transpiration des mains accélère le processus. Essuyez les cordes et la touche après chaque séance avec un chiffon sec. Les filages qui ternissent et deviennent rugueux se mettent à sonner faux, et une corde fausse ne jouera jamais juste, quelle que soit la qualité de votre oreille.
Les mécaniques ont besoin d'une goutte d'huile fine de temps en temps pour ne pas gripper. La mèche de l'archet absorbe l'humidité et se détend dans l'air humide, si bien qu'un archet parfait hier peut demander une autre tension aujourd'hui ; détendez toujours complètement la mèche après avoir joué, ce qui compte plus ici que dans les pays tempérés. Le remèchage revient plus souvent sous les tropiques, et une mèche devenue molle qui n'accroche plus vous dit qu'il est temps.
La colophane se comporte différemment à la chaleur. Les colophanes tendres deviennent collantes et peuvent laisser un dépôt gluant sur la corde et la table, qui retient ensuite la poussière. Une colophane plus dure convient en général mieux à un climat chaud.
Rangement, voyage et le minimum pratique
Rangez une contrebasse debout sur un support ou couchée sur le côté dans une housse rembourrée, loin des fenêtres, des murs extérieurs et des bouches d'aération. Ne l'appuyez pas contre un mur d'où elle peut glisser. Si une pièce est fortement déshumidifiée, un étui ou une housse épaisse ralentit utilement les échanges. Si une pièce n'est pas climatisée, cela convient en général, à condition que le soleil n'y tombe pas dessus.
Pour l'avion, un étui rigide n'est pas facultatif, et même ainsi l'instrument court un risque, venant surtout de la pression et de la température plutôt que des chocs. Détendez un peu les cordes, protégez le chevalet, et admettez que la plupart des contrebassistes qui voyagent souvent gardent un instrument en lamellé pour cet usage. Une contrebasse en contreplaqué supporte réellement mieux ce climat et ce traitement qu'une contrebasse sculptée, et c'est pourquoi tant de professionnels en poste ici en possèdent une.
Rien de tout cela n'est difficile. Ralentissez les transitions, essuyez les cordes, détendez l'archet, vérifiez les joints, et faites regarder l'instrument par un luthier une fois par an. Les instruments qui reçoivent ce traitement à Singapour durent indéfiniment ; ceux qu'on range dans une chambre climatisée et qu'on emporte dans la chaleur deux fois par jour, non.
Frequently asked
À quel taux d'humidité dois-je garder ma contrebasse ?
Visez la stabilité plutôt qu'un chiffre précis. Entre 45 et 65 pour cent environ, c'est confortable, mais un instrument tenu régulièrement à 70 s'en sortira mieux qu'un instrument qui oscille tous les jours entre 40 et 80. C'est la variation qui fait les dégâts, pas le niveau absolu.
Ma contrebasse a un joint ouvert. Est-ce grave ?
C'est normal et d'ordinaire simple à réparer. La colle de peau est faite pour lâcher avant que le bois ne se fende, donc un joint ouvert, c'est l'instrument qui se protège. Faites-le recoller assez vite, parce que jouer sur un joint ouvert le laisse s'étendre et laisse entrer la saleté dans l'assemblage, mais ne vous affolez pas.
Faut-il un déshumidificateur pour une contrebasse sous les tropiques ?
En général pas pour l'instrument lui-même. Une humidité élevée constante est supportable ; le risque, ce sont les moisissures dans un étui fermé et la corrosion des cordes et des accessoires. La circulation de l'air et l'essuyage de l'instrument comptent plus qu'un déshumidificateur. Ce qu'il faut éviter, c'est de le ranger là où la climatisation le dessèche de façon inégale.
Einen Kontrabass in den Tropen pflegen
Offene Fugen, quellendes Holz, korrodierende Saiten und der Klimaanlagenschock dahinter. Wie ein Kontrabass in feuchtem tropischem Klima stabil bleibt.
Was Feuchtigkeit mit einem verleimten Holzkasten macht
Ein Kontrabass ist dünn ausgearbeitetes Holz, das mit Hautleim zusammengehalten wird, und Holz arbeitet mit der Feuchtigkeit. Fichte und Ahorn quellen quer zur Faser, wenn sie Wasser aufnehmen, und schwinden beim Trocknen, und weil die Faser von Decke und Boden anders verläuft als die der Zargen, arbeiten Platten und Zargen bei jeder Veränderung der Bedingungen gegeneinander. Die Fugen tragen die Last.
Gleichbleibend hohe Luftfeuchtigkeit ist nicht der Hauptfeind. Instrumente leben seit Langem in Südostasien. Schaden richtet die Veränderung an, und zwar die schnelle. Ein Bass, der aus einem auf 24 Grad klimatisierten Probenraum in 32 Grad und schwere Außenluft kommt oder umgekehrt, mutet seinen Leimfugen zu, eine große Maßänderung in wenigen Minuten aufzufangen.
Hautleim ist so gebaut, dass er vor dem Holz nachgibt. Das ist ein Vorzug: Eine aufgegangene Fuge ist eine billige Reparatur, eine gerissene Decke eine teure. Eine offene Fuge ist also das Instrument, das sich selbst schützt, und die richtige Reaktion ist, sie schließen zu lassen, und nicht das Gefühl, es sei etwas Schreckliches passiert.
Das Problem mit der Klimaanlage
Die meisten Instrumentenschäden in einer tropischen Stadt entstehen an der Grenze zwischen klimatisierter und unklimatisierter Luft. Eine Klimaanlage kühlt nicht nur, sie entfeuchtet kräftig, und ein auf 22 Grad gehaltener Raum kann deutlich unter 50 Prozent relativer Luftfeuchtigkeit liegen, während der Gang draußen über 80 hat. Ein Instrument mehrmals am Tag über diese Grenze zu tragen ist das Anstrengendste, was Sie ihm antun können.
Die praktische Abhilfe ist, den Übergang zu verlangsamen. Lassen Sie den Bass nach der Ankunft zwanzig bis dreißig Minuten in seiner Hülle oder unter der Decke und lassen Sie den Koffer als Puffer wirken, während die Temperatur sich angleicht. Packen Sie ihn nicht sofort aus und fangen Sie nicht sofort an zu spielen, und stellen Sie einen Bass nicht in den direkten Luftstrom einer Klimaanlage oder vor einen Ventilator.
Der andere häufige Übeltäter ist das Auto. Ein Bass, der in einem geparkten Fahrzeug in der Sonne bleibt, erreicht Temperaturen, die den Leim erweichen und den Halswinkel verziehen können. Wenn Sie einen Bass im Auto transportieren müssen, lassen Sie ihn nicht darin stehen.
Was man prüft und wie oft
Fahren Sie mit dem Finger die Kante entlang, wo die Decke auf die Zargen trifft, und ebenso die Bodenkante. Eine offene Fuge verrät sich oft eher dem Tastsinn als dem Auge. Klopfen Sie leicht die Ränder entlang: Eine geschlossene Fuge klingt fest, eine offene gibt ein dumpfes Schnarren oder Klappern. Prüfen Sie besonders den Unter- und den Oberbügel, denn dort ist die Bewegung am größten.
Achten Sie auf neue Schnarrgeräusche. Ein Schnarren, das plötzlich auftaucht, bedeutet meist eine offene Fuge, einen losen Span, ein sich ablösendes Griffbrett oder ein Teil, das sich gelöst hat, und es lohnt sich, das zu finden statt darüber hinwegzuspielen. Schauen Sie sich den Steg von der Seite an: Wenn er sich zum Griffbrett zu neigen beginnt, was passiert, wenn ihn das Stimmen über Wochen nach vorn zieht, richten Sie ihn auf oder lassen Sie ihn aufrichten, bevor er sich verzieht.
Prüfen Sie durch das f-Loch, ob der Stimmstock gerade steht, und sehen Sie an der Griffbrettkante nach, ob der Leim irgendwo nachgegeben hat. Ein jährlicher Blick vom Geigenbauer ist für jedes regelmäßig gespielte Instrument sinnvoll, und zweimal im Jahr ist hier nicht übertrieben.
Saiten, Beschläge und Metall
Feuchte Luft mit Salz darin greift Saiten schneller an als ein trockenes Klima, und Handschweiß beschleunigt das. Wischen Sie Saiten und Griffbrett nach jeder Einheit mit einem trockenen Tuch ab. Umspinnungen, die stumpf und rau werden, werden falsch in der Tonhöhe, und eine falsche Saite spielt nicht sauber, so gut Ihr Gehör auch ist.
Die Wirbelmechaniken brauchen gelegentlich einen Tropfen leichtes Öl, damit sie sich nicht festfressen. Bogenhaare nehmen Feuchtigkeit auf und werden in feuchten Verhältnissen schlaff, ein Bogen, der gestern gut war, braucht heute also vielleicht eine andere Spannung; entspannen Sie die Haare nach dem Spielen immer ganz, was hier mehr zählt als in gemäßigten Gegenden. Neu behaaren wird in den Tropen öfter fällig, und Haare, die schlaff geworden sind und nicht mehr greifen, sagen Ihnen, dass es so weit ist.
Kolophonium verhält sich in der Hitze anders. Weichere Sorten werden klebrig und können einen zähen Belag auf Saite und Decke hinterlassen, der dann Schmutz festhält. Ein härteres Kolophonium passt in der Regel besser zu einem heißen Klima.
Lagerung, Reisen und das praktische Minimum
Lagern Sie einen Bass aufrecht auf einem Ständer oder liegend auf der Seite in einer gepolsterten Hülle, weg von Fenstern, Außenwänden und Lüftungsöffnungen. Lehnen Sie ihn nicht an eine Wand, an der er wegrutschen kann. Wenn ein Raum stark entfeuchtet wird, bremst ein Koffer oder eine dicke Hülle den Austausch nützlich ab. Wenn ein Raum unklimatisiert ist, ist das in der Regel in Ordnung, solange die Sonne nicht darauf fällt.
Für Flüge ist ein Hartschalenkoffer keine Option, sondern Pflicht, und selbst dann ist das Instrument gefährdet, vor allem durch Druck und Temperatur und weniger durch Stöße. Entspannen Sie die Saiten etwas, schützen Sie den Steg und nehmen Sie hin, dass die meisten viel reisenden Bassisten dafür ein Sperrholzinstrument haben. Ein Sperrholzbass verträgt dieses Klima und diese Behandlung tatsächlich besser als ein massiver, und deshalb besitzen so viele Berufsspieler hier einen.
Nichts davon ist schwierig. Übergänge verlangsamen, Saiten abwischen, Bogen entspannen, Fugen prüfen und einmal im Jahr einen Geigenbauer draufschauen lassen. Instrumente in Singapur, die so behandelt werden, halten unbegrenzt; die, die in einem klimatisierten Schlafzimmer stehen und zweimal am Tag in die Hitze getragen werden, nicht.
Frequently asked
Bei welcher Luftfeuchtigkeit sollte ich meinen Kontrabass halten?
Streben Sie Stabilität an und keinen bestimmten Wert. Ungefähr 45 bis 65 Prozent sind angenehm, aber ein Instrument, das gleichmäßig bei 70 steht, fährt besser als eines, das täglich zwischen 40 und 80 schwankt. Die Schwankung richtet den Schaden an, nicht der absolute Wert.
Mein Bass hat eine offene Fuge. Ist das schlimm?
Das ist normal und meist unkompliziert zu beheben. Hautleim soll nachgeben, bevor das Holz reißt, eine offene Fuge ist also das Instrument, das sich selbst schützt. Lassen Sie sie einigermaßen bald neu verleimen, denn auf einer offenen Fuge zu spielen lässt sie sich ausbreiten und Schmutz in die Fuge gelangen, aber geraten Sie nicht in Panik.
Brauche ich in den Tropen einen Entfeuchter für den Kontrabass?
Für das Instrument in der Regel nicht. Gleichbleibend hohe Luftfeuchtigkeit ist erträglich; das Risiko sind Schimmel in einem geschlossenen Koffer und korrodierte Saiten und Beschläge. Luftzirkulation und regelmäßiges Abwischen zählen mehr als ein Entfeuchter. Vermeiden sollten Sie eine Lagerung, bei der eine Klimaanlage das Instrument ungleichmäßig austrocknet.
Prendersi cura di un contrabbasso ai tropici
Commessure aperte, legno gonfio, corde che si corrodono e lo sbalzo dell'aria condizionata dietro a quasi tutto. Come tenere stabile un contrabbasso ai tropici.
Cosa fa l'umidità a una scatola di legno incollata
Un contrabbasso è legno sottile scavato e tenuto insieme dalla colla animale, e il legno si muove con l'umidità. Abete e acero si gonfiano trasversalmente alla fibra quando assorbono acqua e si ritirano quando si asciugano, e siccome tavola e fondo hanno la fibra in direzione diversa da quella delle fasce, tavole e fasce si contrastano a vicenda ogni volta che le condizioni cambiano. A prendersi lo sforzo sono i giunti.
Un'umidità alta ma costante non è il nemico principale. Gli strumenti vivono nel Sud-est asiatico da parecchio tempo. Quel che fa danno è il cambiamento, e in particolare il cambiamento rapido. Un contrabbasso che passa da una sala prove a 24 gradi con l'aria condizionata a 32 gradi di aria esterna pesante, o viceversa, chiede ai suoi giunti di colla di assorbire un grande spostamento dimensionale in pochi minuti.
La colla animale è fatta per cedere prima che ceda il legno. È un pregio: una commessura che si apre è una riparazione economica, mentre una tavola che si spacca è una riparazione cara. Quindi una commessura aperta è lo strumento che si protegge da solo, e la risposta giusta è farla richiudere, non sentire che è successo qualcosa di terribile.
Il problema dell'aria condizionata
Quasi tutti i danni agli strumenti in una città tropicale avvengono al confine fra aria condizionata e aria non condizionata. L'aria condizionata non raffredda soltanto, deumidifica in modo aggressivo, e una stanza tenuta a 22 gradi può stare ben sotto il 50 per cento di umidità relativa mentre il corridoio fuori sta sopra l'80. Portare uno strumento attraverso quel confine più volte al giorno è la cosa più stressante che tu gli possa fare.
Il rimedio pratico è rallentare il passaggio. Lascia il contrabbasso nella sua sacca o sotto la copertura per venti o trenta minuti dopo essere arrivato, e lascia che la custodia faccia da cuscinetto mentre la temperatura si pareggia. Non aprire subito per metterti a suonare, e non lasciare un contrabbasso in piedi sotto il getto diretto di una bocchetta dell'aria condizionata o davanti a un ventilatore.
L'altro colpevole frequente è l'automobile. Un contrabbasso lasciato in un veicolo parcheggiato al sole raggiunge temperature che ammorbidiscono la colla e possono deformare l'angolo del manico. Se devi trasportare un contrabbasso in auto, non lasciarcelo.
Cosa controllare, e ogni quanto
Fai scorrere un dito lungo il bordo dove la tavola incontra le fasce, e anche lungo il bordo del fondo. Una commessura aperta spesso si rivela al tatto prima di vedersi. Picchietta piano lungo i bordi: una commessura chiusa suona compatta, una aperta dà un ronzio sordo o un sonaglio. Controlla soprattutto le curve inferiori e quelle superiori, perché sono le parti che si muovono di più.
Fai attenzione ai ronzii nuovi. Un ronzio che compare all'improvviso di solito significa una commessura aperta, un filetto staccato, una tastiera che si solleva o un accessorio che si è allentato, ed è meglio trovarlo che tirare avanti suonandoci sopra. Guarda il ponticello di profilo: se ha cominciato a inclinarsi verso la tastiera, cosa che succede quando l'accordatura lo tira in avanti nel giro di settimane, raddrizzalo o fallo raddrizzare prima che si imbarchi.
Controlla che l'anima stia dritta guardando dentro la effe, e controlla il bordo della tastiera per vedere se c'è un distacco dove la colla ha ceduto. Un'occhiata annuale di un liutaio è sensata per qualunque strumento che suoni con regolarità, e due volte l'anno qui non è esagerato.
Corde, accessori e metallo
L'aria umida e salata corrode le corde più in fretta di un clima secco, e il sudore delle mani accelera la cosa. Asciuga corde e tastiera dopo ogni sessione con un panno asciutto. Le fasciature che diventano opache e ruvide vanno false di intonazione, e una corda falsa è una corda che non suonerà intonata per quanto sia buono il tuo orecchio.
Le meccaniche vogliono ogni tanto una goccia di olio leggero per non bloccarsi. Il crine dell'archetto assorbe umidità e si allenta quando l'aria è umida, quindi un archetto che ieri andava bene oggi può volere una tensione diversa; allenta sempre del tutto il crine dopo aver suonato, cosa che qui conta più che nei climi temperati. La ricrinatura torna più spesso ai tropici, e un crine diventato molle che non fa più presa ti sta dicendo che è ora.
La pece si comporta diversamente con il caldo. Le peci più morbide diventano gommose e possono lasciare un deposito appiccicoso sulla corda e sulla tavola, che poi trattiene lo sporco. Una pece più dura di solito si adatta meglio a un clima caldo.
Custodia, viaggi e il minimo pratico
Tieni il contrabbasso in piedi su un supporto o coricato su un fianco in una sacca imbottita, lontano da finestre, muri perimetrali e bocchette. Non appoggiarlo a un muro dove può scivolare. Se una stanza è deumidificata parecchio, una custodia o una copertura pesante rallentano lo scambio in modo utile. Se una stanza non è condizionata, di norma va bene, purché non sia un posto dove batte il sole.
Per i voli una custodia rigida non è facoltativa, e anche così lo strumento corre dei rischi, soprattutto per pressione e temperatura più che per gli urti. Allenta un po' le corde, proteggi il ponticello, e metti in conto che quasi tutti i contrabbassisti che viaggiano spesso tengono uno strumento laminato apposta. Un contrabbasso in compensato regge davvero questo clima e questo trattamento meglio di uno scavato, ed è per questo che tanti professionisti qui ne hanno uno.
Niente di tutto questo è difficile. Rallenta i passaggi, asciuga le corde, allenta l'archetto, controlla le commessure e fai guardare lo strumento da un liutaio una volta l'anno. Gli strumenti a Singapore che ricevono questo trattamento durano all'infinito; quelli che vengono tenuti in una camera con l'aria condizionata e portati fuori nel caldo due volte al giorno no.
Frequently asked
A che livello di umidità devo tenere il contrabbasso?
Punta alla stabilità più che a una cifra precisa. Fra il 45 e il 65 per cento circa si sta comodi, ma uno strumento tenuto stabilmente al 70 se la passerà meglio di uno che ogni giorno oscilla fra 40 e 80. È la variazione a fare il danno, non il valore assoluto.
Il mio contrabbasso ha una commessura aperta. È grave?
È normale e di solito semplice da riparare. La colla animale è fatta per cedere prima che il legno si spacchi, quindi una commessura aperta è lo strumento che si protegge da solo. Falla riincollare in tempi ragionevoli, perché suonare con una commessura aperta la fa allargare e fa entrare sporco nel giunto, ma non farne un dramma.
Serve un deumidificatore per un contrabbasso ai tropici?
Di solito no per il bene dello strumento. L'umidità alta e costante è tollerabile; il rischio è la muffa in una custodia chiusa e la corrosione di corde e accessori. Contano più il ricircolo d'aria e l'asciugare lo strumento che un deumidificatore. Quello che devi evitare è tenerlo dove l'aria condizionata lo asciuga in modo disomogeneo.
Cuidar de um contrabaixo nos trópicos
Juntas abertas, madeira inchada, cordas a corroer e o choque do ar condicionado por trás de quase tudo. Como manter um contrabaixo estável nos trópicos.
O que a humidade faz a uma caixa de madeira colada
Um contrabaixo é madeira fina entalhada, mantida junta com cola animal, e a madeira mexe-se com a humidade. O abeto e o bordo incham no sentido transversal ao veio quando absorvem água e encolhem quando secam e, como o veio do tampo e do fundo corre numa direção diferente da das ilhargas, os tampos e as ilhargas puxam uns contra os outros sempre que as condições mudam. São as juntas que aguentam o esforço.
A humidade alta constante não é o inimigo principal. Há muito tempo que vivem instrumentos no Sudeste Asiático. O que faz estragos é a mudança e, em concreto, a mudança rápida. Um contrabaixo que passa de uma sala de ensaio com ar condicionado a 24 graus para 32 graus e ar pesado de rua, ou ao contrário, está a pedir às suas juntas coladas que absorvam uma grande variação dimensional em poucos minutos.
A cola animal é feita para ceder antes da madeira. Isso é uma vantagem: uma junta que abre é uma reparação barata, ao passo que um tampo fendido é uma reparação cara. Uma junta aberta é, portanto, o instrumento a proteger-se, e a resposta correta é mandá-la fechar e não sentir que aconteceu uma desgraça.
O problema do ar condicionado
Quase todos os estragos em instrumentos numa cidade tropical acontecem na fronteira entre ar condicionado e ar não condicionado. O ar condicionado não arrefece apenas, desumidifica de forma agressiva, e uma sala mantida a 22 graus pode ficar bem abaixo dos 50 por cento de humidade relativa enquanto o corredor lá fora está acima dos 80. Atravessar essa fronteira com um instrumento várias vezes por dia é a coisa mais violenta que lhe pode fazer.
A solução prática é abrandar a transição. Deixe o contrabaixo na capa ou na cobertura durante vinte a trinta minutos depois de chegar a qualquer sítio, e deixe o estojo funcionar como amortecedor enquanto a temperatura se equilibra. Não o desembrulhe logo para começar a tocar, e não deixe um contrabaixo no jato direto de uma saída de ar condicionado nem à frente de uma ventoinha.
O outro culpado frequente é o carro. Um contrabaixo deixado num veículo estacionado ao sol chega a temperaturas que amolecem a cola e podem distorcer o ângulo do braço. Se tiver mesmo de transportar um contrabaixo de carro, não o deixe lá dentro.
O que verificar, e com que frequência
Passe o dedo ao longo da borda onde o tampo encontra as ilhargas, e à volta da borda do fundo também. Uma junta aberta revela-se muitas vezes ao tacto antes de se ver. Bata ao de leve ao longo das bordas: uma junta fechada soa sólida, uma aberta dá um zumbido surdo ou um chocalhar. Verifique sobretudo as curvas inferiores e superiores, que são as que mais se mexem.
Esteja atento a zumbidos novos. Um zumbido que aparece de repente costuma significar uma junta aberta, um filete solto, uma escala a descolar ou um acessório que se soltou, e vale a pena procurá-lo em vez de continuar a tocar por cima. Olhe para o cavalete de lado: se começou a inclinar-se para a escala, coisa que acontece quando a afinação o puxa para a frente ao longo de semanas, endireite-o ou mande-o endireitar antes que empene.
Confirme que a alma está direita quando espreita pelo efe, e verifique a borda da escala à procura de qualquer folga onde a cola tenha cedido. Uma ida ao luthier uma vez por ano é sensata para qualquer instrumento que toque com regularidade, e duas vezes por ano não é exagero por aqui.
Cordas, acessórios e metal
O ar húmido com sal corrói as cordas mais depressa do que um clima seco, e o suor das mãos acelera o processo. Limpe as cordas e a escala depois de cada sessão com um pano seco. Os entrançados que ficam baços e ásperos ficam falsos de afinação, e uma corda falsa é uma corda que não toca afinada por melhor que seja o seu ouvido.
As cravelhas mecânicas precisam de uma gota de óleo leve de vez em quando para não gripar. A crina do arco absorve humidade e afrouxa em condições húmidas, por isso um arco que ontem estava bom pode precisar hoje de outra tensão; destenda sempre a crina por completo depois de tocar, o que aqui importa mais do que em climas temperados. A troca de crina volta mais vezes nos trópicos, e crina que ficou mole e não agarra está a dizer-lhe que chegou a altura.
O breu comporta-se de outra maneira no calor. Os breus mais moles ficam pegajosos e podem deixar um depósito colado na corda e no tampo, que depois retém sujidade. Um breu mais duro costuma servir melhor num clima quente.
Arrumação, viagem e o mínimo prático
Guarde um contrabaixo ao alto num suporte, ou deitado de lado numa capa acolchoada, longe de janelas, paredes exteriores e saídas de ar. Não o encoste a uma parede onde possa escorregar. Se a divisão for muito desumidificada, um estojo ou uma cobertura pesada abrandam utilmente as trocas. Se a divisão não tiver ar condicionado, em geral está bem, desde que não seja um sítio onde bata sol.
Para voar, um estojo rígido não é opcional, e mesmo assim o instrumento corre risco, sobretudo por causa da pressão e da temperatura e não de pancadas. Afrouxe um pouco as cordas, proteja o cavalete e aceite que quase todos os contrabaixistas que viajam com frequência têm um instrumento laminado para o efeito. Um contrabaixo de contraplacado tolera mesmo melhor este clima e este tratamento do que um entalhado, e é por isso que tanta gente que trabalha aqui tem um.
Nada disto é difícil. Abrande as transições, limpe as cordas, destenda o arco, verifique as juntas e mande um luthier dar uma olhadela uma vez por ano. Os instrumentos em Singapura que recebem este tratamento duram indefinidamente; os que são guardados num quarto com ar condicionado e levados para o calor duas vezes por dia não duram.
Frequently asked
Que nível de humidade devo manter para o meu contrabaixo?
Procure estabilidade e não um número concreto. Algures entre cerca de 45 e 65 por cento é confortável, mas um instrumento mantido de forma constante a 70 sai-se melhor do que um que oscila diariamente entre 40 e 80. É a variação que faz o estrago, não o valor absoluto.
O meu contrabaixo tem uma junta aberta. É grave?
É normal e costuma ser simples de resolver. A cola animal é feita para ceder antes de a madeira fender, por isso uma junta aberta é o instrumento a proteger-se. Mande-a colar dentro de pouco tempo, porque tocar com uma junta aberta deixa-a alastrar e deixa entrar sujidade, mas não entre em pânico.
Preciso de um desumidificador para um contrabaixo nos trópicos?
Em geral não, pelo bem do instrumento. A humidade alta constante é tolerável; o risco é o bolor num estojo fechado e a corrosão das cordas e dos acessórios. A circulação de ar e limpar o instrumento contam mais do que um desumidificador. O que deve evitar é guardá-lo onde o ar condicionado o seque de forma desigual.
Как содержать контрабас в тропиках
Разошедшиеся швы, разбухшее дерево, коррозия струн и перепад из кондиционера в жару за всем этим. Как сохранить контрабас стабильным во влажных тропиках.
Что влажность делает с клееной деревянной коробкой
Контрабас — это тонкое резное дерево, собранное на мездровом клее, а дерево ходит вслед за влагой. Ель и клён разбухают поперёк волокон, когда впитывают воду, и усыхают, когда сохнут, а поскольку волокна деки и дна идут иначе, чем у обечаек, при каждом изменении условий деки и обечайки тянут друг друга в разные стороны. Всё напряжение достаётся швам.
Ровная высокая влажность — не главный враг. Инструменты живут в Юго-Восточной Азии давно. Вредит изменение, и особенно быстрое. Контрабас, попадающий из репетиционной с кондиционером и двадцатью четырьмя градусами в тридцать два градуса и тяжёлый уличный воздух или обратно, вынуждает клеевые швы за несколько минут принять на себя заметный сдвиг размеров.
Мездровый клей и рассчитан на то, чтобы сдаться раньше дерева. Это не недостаток, а свойство: разошедшийся шов — дешёвый ремонт, а треснувшая дека — дорогой. Так что открывшийся шов — это инструмент, который себя защитил, и правильная реакция здесь — заклеить его, а не переживать, что случилось непоправимое.
Проблема кондиционера
Большая часть повреждений инструментов в тропическом городе происходит на границе между кондиционированным и обычным воздухом. Кондиционер не просто охлаждает, он жёстко осушает, и в комнате с двадцатью двумя градусами относительная влажность может держаться заметно ниже 50 процентов, тогда как в коридоре за дверью она выше 80. Переносить инструмент через эту границу по нескольку раз в день — самое стрессовое, что с ним можно сделать.
Практическое решение — замедлить переход. Оставьте контрабас в чехле или под покрывалом на двадцать-тридцать минут после прихода, пусть чехол поработает буфером, пока выравнивается температура. Не распаковывайте инструмент сразу, чтобы тут же играть, и не оставляйте его под прямой струёй из кондиционера или перед вентилятором.
Второй частый виновник — машина. Контрабас, оставленный в припаркованном на солнце автомобиле, нагревается до температур, при которых размягчается клей и может повести угол грифа. Если вам приходится возить контрабас машиной, не оставляйте его в ней.
Что проверять и как часто
Проведите пальцем по краю там, где дека сходится с обечайками, и по краю дна тоже. Разошедшийся шов часто обнаруживается на ощупь раньше, чем становится виден. Легко постучите вдоль краёв: закрытый шов звучит плотно, открытый даёт глухой дребезг или треск. Особенно внимательно смотрите нижний и верхний овалы — им достаётся больше всего движения.
Прислушивайтесь к новым призвукам. Внезапно появившийся дребезг обычно означает разошедшийся шов, отставший ус, отклеивающуюся накладку или ослабший элемент фурнитуры, и его стоит найти, а не играть поверх него. Посмотрите на подставку сбоку: если она начала клониться к накладке, а так бывает, когда настройка за недели тянет её вперёд, выправьте её или отдайте выправить, пока она не покоробилась.
Загляните в эф и проверьте, что душка стоит вертикально, а по краю накладки посмотрите, нет ли щели там, где отпустил клей. Ежегодный осмотр у мастера разумен для любого инструмента, на котором вы регулярно играете, а два раза в год здесь не избыточно.
Струны, фурнитура и металл
Влажный воздух с солью разъедает струны быстрее, чем сухой климат, а пот на руках это ускоряет. После каждого занятия протирайте струны и накладку сухой тряпкой. Обмотка, которая потускнела и стала шершавой, начинает фальшивить, а фальшивая струна — это струна, которая не будет строить, каким бы хорошим ни был ваш слух.
Колковой механике время от времени нужна капля жидкого масла, чтобы не закисала. Волос смычка впитывает влагу и в сырости провисает, так что смычку, который вчера был в порядке, сегодня может понадобиться другое натяжение; всегда полностью ослабляйте волос после игры — здесь это важнее, чем в умеренных широтах. Перетяжка в тропиках подходит чаще, и обмякший волос, который перестал цеплять струну, как раз об этом и сообщает.
Канифоль в жару ведёт себя иначе. Мягкие сорта становятся тягучими и оставляют липкий налёт на струне и деке, а он потом собирает грязь. Для жаркого климата обычно лучше подходит канифоль потвёрже.
Хранение, поездки и практический минимум
Храните контрабас вертикально на стойке или лёжа на боку в мягком чехле, подальше от окон, наружных стен и решёток вентиляции. Не приставляйте его к стене там, где он может съехать. Если помещение сильно осушается, чехол или плотное покрывало полезно замедляют обмен. Если помещение без кондиционера, это обычно нормально — лишь бы туда не попадало солнце.
Для перелётов жёсткий кофр обязателен, но и с ним инструмент в зоне риска, причём в основном из-за давления и температуры, а не из-за ударов. Слегка отпустите струны, защитите подставку и примите как данность, что большинство часто летающих контрабасистов держит для этого фанерный инструмент. Фанерный контрабас действительно переносит и этот климат, и такое обращение лучше резного, и потому у стольких работающих музыкантов здесь он есть.
Ничего сложного во всём этом нет. Замедляйте переходы, протирайте струны, ослабляйте смычок, проверяйте швы и раз в год показывайте инструмент мастеру. Инструменты в Сингапуре, с которыми так обращаются, живут сколько угодно; те, что хранятся в спальне с кондиционером и дважды в день выносятся в жару, — нет.
Frequently asked
При какой влажности держать контрабас?
Ориентируйтесь на стабильность, а не на конкретную цифру. Примерно от 45 до 65 процентов комфортно, но инструменту, который ровно стоит при 70, будет лучше, чем тому, что ежедневно мечется между 40 и 80. Вредит разброс, а не абсолютный уровень.
У контрабаса разошёлся шов. Это серьёзно?
Это обычное дело и, как правило, несложно исправляется. Мездровый клей и должен отпускать раньше, чем треснет дерево, так что разошедшийся шов — это инструмент, который себя защитил. Заклейте его не откладывая надолго, потому что игра на открытом шве даёт ему расходиться дальше и пускает грязь в стык, но паниковать не нужно.
Нужен ли контрабасу осушитель в тропиках?
Ради самого инструмента обычно нет. Постоянная высокая влажность переносима; риск здесь — плесень в закрытом чехле и коррозия струн и фурнитуры. Циркуляция воздуха и протирание инструмента значат больше, чем осушитель. Чего действительно стоит избегать — хранения там, где кондиционер сушит его неравномерно.
在热带照顾一把低音提琴
开胶、木头膨胀、琴弦锈蚀，以及藏在这些问题背后的冷气冲击。在湿热的热带气候里，如何让一把低音提琴保持稳定。
湿度对一个胶合的木盒子做了什么
低音提琴是用皮胶把挖薄的木板拼起来的。木头会随水分而动。云杉和枫木吸水时横纹方向膨胀，干燥时收缩，而面板和背板的纹理方向与侧板不同，于是每当环境变化，板和侧板就彼此较劲。承受这份拉扯的是接缝。
持续的高湿度并不是主要的敌人。乐器在东南亚已经活了很久。造成损伤的是变化，尤其是快速的变化。一把琴从 24 度的冷气排练厅走进 32 度、湿重的户外空气，或者反过来，等于要求它的胶缝在几分钟里吸收一次很大的尺寸变化。
皮胶的设计就是要比木头先失效。这是优点：开一道缝是便宜的修理，而面板裂开是昂贵的修理。所以开胶是乐器在保护自己，正确的反应是尽快把它粘回去，而不是觉得出了什么可怕的事。
冷气才是问题
在热带城市里，乐器的损伤大多发生在有冷气和没冷气的交界处。冷气不只是降温，它还会猛烈除湿，一间保持在 22 度的房间相对湿度可能远低于 50%，而门外走廊超过 80%。一天几次把乐器带过这条界线，是你能对它做的压力最大的一件事。
实际的办法是让这个过渡慢下来。到了地方之后，让琴在琴袋或琴套里待上二三十分钟，让袋子在温度趋于一致的过程中充当缓冲。不要一到就拆开开始拉，也不要让琴立在冷气出风口正对着的地方或者风扇前面。
另一个常见的罪魁是汽车。一把琴留在太阳底下停着的车里，温度足以让胶软化，还可能让琴颈角度变形。如果你必须用车运琴，就不要把它留在车上。
该查什么，多久查一次
用手指沿着面板与侧板接合的边缘摸一圈，背板的边缘也摸一圈。开胶常常是先摸得出来，然后才看得出来。沿边缘轻轻敲：没开的接缝声音是实的，开了的会发出沉闷的嗡声或者咔嗒声。尤其要查下腰和上腰部位，那里承受的形变最大。
留意新出现的杂音。突然冒出来的杂音通常意味着开胶、镶线松动、指板翘起，或者某个配件松了，值得把它找出来而不是将就着拉。从侧面看琴码：如果它开始朝指板方向倾斜——调音会在几个星期里一点点把它拽过去——就在它变形之前扶正，或者请人扶正。
从 f 孔往里看，确认音柱是立正的；再检查指板边缘有没有因为胶脱开而出现的缝隙。任何你经常演奏的乐器，每年请制琴师看一次都是合理的，在这里一年两次也不算多。
琴弦、配件与金属件
带盐分的潮湿空气让琴弦锈蚀得比干燥气候快，手上的汗还会加速这个过程。每次练完用干布擦拭琴弦和指板。缠绕层一旦发暗、变毛，音高就会失真，而一根失真的弦，无论你耳朵多好都拉不准。
调弦机械需要偶尔滴一点轻质油，免得卡死。弓毛会吸潮，在湿气里变松，所以昨天还好好的一把弓，今天可能要调到不同的松紧；演奏后一定要把弓毛完全放松，这在这里比在温带地区更要紧。热带换弓毛的周期更短，弓毛发软、抓不住弦，就是在告诉你该换了。
松香在高温下表现也不一样。偏软的松香会变黏，在弦上和面板上留下发黏的残留，继而积灰。炎热气候里一般用硬一点的松香更合适。
存放、出行，以及最低限度的功课
把低音提琴竖着放在琴架上，或者侧躺在带衬垫的琴袋里，远离窗户、外墙和出风口。不要把它斜靠在墙上，那样会滑倒。如果房间除湿很猛，一个琴盒或者一层厚琴套能有效地减缓交换。如果房间没有冷气，一般没问题，只要不是阳光照得到的地方。
坐飞机时硬盒不是可选项，即便如此乐器仍有风险，主要来自气压和温度，而不是磕碰。把弦稍微放松，保护好琴码，并且接受一个事实：经常出行的低音提琴手大多会为此另备一把胶合板琴。胶合板琴确实比实木挖刻的琴更能扛住这里的气候和这种折腾，这也是本地许多职业演奏者都有一把的原因。
这些事都不难。把过渡放慢，擦琴弦，放松弓毛，检查接缝，每年请制琴师看一次。在新加坡，得到这种照料的乐器可以一直用下去；而那些存放在开着冷气的卧室里、一天两次被带进热浪的琴，则不行。
Frequently asked
低音提琴该保持在什么湿度？
追求稳定，而不是某个具体数字。大致在 45% 到 65% 之间比较舒服，但一把长期稳定在 70% 的琴，会比一把每天在 40% 和 80% 之间来回摆动的琴状态更好。造成损伤的是波动，不是绝对值。
我的琴开胶了，严重吗？
这很正常，通常也不难修。皮胶本来就是要在木头开裂之前先松开的，所以开胶是乐器在保护自己。尽快找人重新粘好，因为带着开缝继续拉会让它扩大，也会让脏东西进到接缝里，但不必为此惊慌。
在热带，低音提琴需要除湿机吗？
为乐器本身着想，通常不需要。持续的高湿度是可以忍受的；风险在于闷在琴盒里发霉，以及琴弦和金属件锈蚀。空气流通和擦拭乐器比一台除湿机更重要。真正该避免的，是把它存放在冷气会把它烘得干湿不均的地方。
熱帯でコントラバスを守る
開いた接ぎ目、膨らんだ木、腐食する弦、そしてその大半の裏にあるエアコンの落差。湿度の高い熱帯でコントラバスを安定させておく方法をまとめました。
接着された木の箱に、湿気は何をするのか
コントラバスは、薄く削られた木をにかわで留めた箱で、木は水分とともに動きます。スプルースもメイプルも、水を吸えば木目を横切る方向に膨らみ、乾けば縮みます。表板と裏板は側板と木目の向きが違うので、条件が変わるたびに板と側板は互いに引っ張り合います。その負担を引き受けるのが接合部です。
高い湿度が一定で続くこと自体は、主たる敵ではありません。楽器は東南アジアで長く暮らしてきました。傷めるのは変化であり、なかでも速い変化です。24度の冷房の効いた練習室から32度の重い屋外の空気へ、あるいはその逆へ移るコントラバスは、数分のうちに大きな寸法の変化を吸収しろと、にかわの接合部に求めていることになります。
にかわは、木より先に外れるように作られています。それは欠点ではなく長所です。接ぎ目が開けば修理は安く済みますが、表板が割れれば高くつきます。ですから開いた接ぎ目は、楽器が自分を守ったしるしであり、正しい反応は、何かひどいことが起きたと感じることではなく、閉じてもらうことです。
エアコンという問題
熱帯の都市で楽器が傷むのは、その大半が、空調の空気とそうでない空気の境目で起きます。エアコンは冷やすだけでなく、強く除湿します。22度に保たれた部屋は相対湿度50パーセントをかなり下回ることがあり、その外の廊下は80パーセントを超えています。その境目を一日に何度も楽器を抱えて越えることが、楽器にできるもっとも負担の大きいことです。
実際の対処は、移り変わりを遅くすることです。どこかに着いてから20分から30分は、バッグやカバーに入れたままにして、温度がそろうあいだケースに緩衝材の役目をさせてください。着いてすぐ開けて弾きはじめないこと。エアコンの吹き出し口の風が直接当たる場所や、扇風機の前にコントラバスを立てておかないこと。
もう一つよくある原因が車です。日なたに停めた車の中に置かれたコントラバスは、にかわがやわらかくなり、ネックの角度が狂いかねない温度に達します。どうしても車で運ぶなら、車内に置き去りにしないでください。
どこを、どれくらいの頻度で見るか
表板と側板の合わさる縁を指でなぞり、裏板の縁も同じようになぞってください。接ぎ目の開きは、目で見えるより先に指で分かることがよくあります。縁に沿って軽く叩いてみます。閉じていれば詰まった音が返り、開いていれば鈍いびびりやがたつきが返ります。とくに下部と上部の膨らみのあたりは、動きがいちばん大きいので念入りに。
新しく出たびびりにも耳を向けてください。急に現れたびびりは、たいてい接ぎ目の開き、パフリングの浮き、指板の剥がれ、あるいはどこかの部品が緩んだしるしで、そのまま弾き続けるより、原因を突き止める価値があります。駒は横から見ます。指板のほうへ傾きはじめていたら、それは何週間かの調弦で前へ引かれた結果なので、反ってしまう前に立て直すか、立て直してもらってください。
f字孔から覗いて魂柱がまっすぐ立っているかを見て、指板の縁ににかわの外れた隙間がないかを見てください。日常的に弾く楽器なら、年に一度は弦楽器職人に見てもらうのが妥当で、この土地では年二度でも多すぎることはありません。
弦、部品、そして金属
塩を含んだ湿った空気は、乾いた気候より速く弦を腐食させますし、手の汗がそれを早めます。弾いたあとは毎回、乾いた布で弦と指板を拭いてください。巻き線がくすんでざらついた弦は音程が狂いはじめます。狂った弦は、どれだけ耳が良くても正しい音程で鳴ってくれません。
糸巻きは、固まってしまわないよう、ときどき軽い油を一滴さします。弓の毛は湿気を吸ってゆるむので、昨日ちょうどよかった弓も今日は張り具合を変える必要があるかもしれません。弾き終えたら必ず毛を完全にゆるめること。温帯よりもこの土地では大事です。毛替えの周期も熱帯では早く回ってきますし、毛がへたって噛まなくなったら、それが時期だという合図です。
松脂も暑さの中では振る舞いが変わります。やわらかい松脂はねばついて、弦や表板にべたついた残りかすを置き、そこに汚れが溜まります。暑い気候には、たいてい硬めの松脂のほうが合います。
保管、移動、そして最低限やること
コントラバスはスタンドに立てて置くか、詰め物の入ったバッグに横にして寝かせ、窓、外壁、吹き出し口から離してください。滑って倒れるような壁への立てかけはしないこと。部屋が強く除湿されているなら、ケースや厚手のカバーが空気のやり取りをうまく遅らせてくれます。部屋に空調がないなら、日の当たる場所でないかぎり、たいていはそれで構いません。
飛行機に乗せるなら、ハードケースは選択肢ではなく必須で、それでも楽器は危険にさらされます。危ないのはぶつけることより、気圧と温度のほうです。弦を少しゆるめ、駒を保護し、そして頻繁に移動するコントラバス奏者の多くが、その用途のために合板の楽器を持っていることを受け入れてください。合板のコントラバスは、削り出しの楽器よりこの気候とこの扱いに本当によく耐えます。この土地で仕事をしている奏者の多くが一本持っているのは、そのためです。
どれも難しいことではありません。移り変わりをゆっくりにする。弦を拭く。弓をゆるめる。接ぎ目を確かめる。年に一度、弦楽器職人に見てもらう。シンガポールでも、その扱いを受けている楽器はいつまでも保ちます。冷房の効いた寝室に置かれ、一日に二度暑さの中へ運び出される楽器は、そうはいきません。
Frequently asked
コントラバスは湿度何パーセントで保つべきですか？
特定の数字より、安定を目指してください。おおよそ45から65パーセントのあいだなら快適ですが、70パーセントで一定に保たれた楽器のほうが、毎日40から80のあいだを行き来する楽器よりずっと良い状態を保ちます。傷めるのは振れ幅であって、絶対値ではありません。
コントラバスの接ぎ目が開きました。深刻ですか？
よくあることで、たいていは素直に直ります。にかわは木が割れる前に外れるようにできているので、開いた接ぎ目は楽器が自分を守ったしるしです。開いたまま弾くと広がりますし、接合部に汚れが入るので、それほど遠くないうちに貼り直してもらってください。ただ、慌てる必要はありません。
熱帯でコントラバスに除湿機は必要ですか？
楽器のためだけなら、たいてい要りません。高い湿度が一定なら耐えられます。危ないのは、閉じたケースの中のカビと、弦や金具の腐食です。除湿機より、空気が動くことと、楽器を拭くことのほうが効きます。避けるべきなのは、エアコンがむらのある乾かし方をする場所に置くことです。
열대 기후에서 더블베이스를 돌보는 법
벌어진 접합부, 부푼 나무, 삭는 줄, 그리고 그 대부분의 배후에 있는 에어컨 충격. 습한 열대 기후에서 더블베이스를 안정적으로 유지하는 법입니다.
습기가 아교로 붙인 나무 상자에 하는 일
더블베이스는 얇게 깎은 나무를 아교로 붙여 놓은 것이고, 나무는 습기를 따라 움직입니다. 가문비나무와 단풍나무는 물을 머금으면 나뭇결을 가로질러 부풀고 마르면 줄어드는데, 앞판과 뒤판의 결 방향이 옆판과 다르기 때문에 조건이 바뀔 때마다 판과 옆판이 서로 버팁니다. 그 힘을 받아 내는 것이 접합부입니다.
꾸준히 높은 습도가 주된 적은 아닙니다. 악기는 오래전부터 동남아시아에서 살아왔습니다. 손상을 일으키는 것은 변화이고, 특히 빠른 변화입니다. 24도짜리 에어컨 연습실에서 32도의 묵직한 바깥 공기로, 또는 그 반대로 옮겨지는 베이스는 몇 분 사이에 큰 치수 변화를 받아 내라고 아교 접합부에 요구하는 셈입니다.
아교는 나무보다 먼저 떨어지도록 만들어져 있습니다. 그것은 결함이 아니라 설계입니다. 접합부가 벌어지면 수리가 싸게 끝나지만 앞판이 갈라지면 비싸집니다. 그러니 벌어진 접합부는 악기가 스스로를 지킨 것이고, 올바른 대응은 큰일이 났다고 느끼는 것이 아니라 그것을 다시 붙이는 일입니다.
에어컨 문제
열대 도시에서 악기가 상하는 일은 대부분 냉방된 공기와 그렇지 않은 공기의 경계에서 일어납니다. 에어컨은 식히기만 하는 것이 아니라 강하게 습기를 빼내기 때문에, 바깥 복도가 80퍼센트를 넘는 동안 22도로 맞춰 둔 방은 상대습도가 50퍼센트를 한참 밑돌 수 있습니다. 하루에 몇 번씩 악기를 그 경계 너머로 들고 다니는 것이 악기에 줄 수 있는 가장 큰 스트레스입니다.
현실적인 해법은 그 전환을 느리게 만드는 것입니다. 어딘가에 도착한 뒤 20분에서 30분 동안 베이스를 가방이나 커버 안에 두고, 온도가 같아지는 동안 케이스가 완충 역할을 하게 두십시오. 도착하자마자 꺼내서 연주하지 말고, 에어컨 바람이 곧바로 때리는 자리나 선풍기 앞에 베이스를 세워 두지 마십시오.
또 하나 흔한 원인은 자동차입니다. 햇볕에 세워 둔 차 안에 둔 베이스는 아교를 무르게 하고 넥 각도를 틀어 놓을 만한 온도에 이릅니다. 차로 베이스를 옮겨야 한다면 그 안에 두고 내리지 마십시오.
무엇을 얼마나 자주 볼 것인가
앞판과 옆판이 만나는 가장자리를 손가락으로 훑어보고, 뒤판 가장자리도 그렇게 해 보십시오. 벌어진 접합부는 눈에 보이기 전에 손끝에 먼저 걸리는 경우가 많습니다. 가장자리를 따라 가볍게 두드려 보십시오. 붙어 있는 접합부는 단단한 소리를 내고, 벌어진 곳은 둔한 잡음이나 달그락거림을 냅니다. 특히 아래쪽과 위쪽 굴곡부를 살피십시오. 움직임을 가장 많이 받는 곳입니다.
새로 생긴 잡음에 귀를 기울이십시오. 갑자기 나타난 잡음은 보통 벌어진 접합부, 떠 버린 퍼플링, 들뜬 지판, 헐거워진 부속 가운데 하나를 뜻하며, 그냥 넘기지 말고 찾아내는 편이 낫습니다. 브리지를 옆에서 보십시오. 몇 주에 걸쳐 조율이 앞으로 당겨 지판 쪽으로 기울기 시작했다면, 휘어 버리기 전에 바로 세우거나 세워 달라고 하십시오.
f자 구멍으로 들여다보아 사운드포스트가 똑바로 서 있는지 확인하고, 지판 가장자리에 아교가 떨어져 생긴 틈이 없는지 보십시오. 정기적으로 연주하는 악기라면 1년에 한 번 현악기 제작자에게 보이는 것이 합리적이고, 이곳에서는 1년에 두 번도 지나치지 않습니다.
줄과 부속과 금속
소금기가 섞인 습한 공기는 건조한 기후보다 줄을 빨리 삭히고, 손의 땀이 그것을 더 앞당깁니다. 연습이 끝날 때마다 마른 천으로 줄과 지판을 닦으십시오. 권선이 광택을 잃고 거칠어지면 음정이 어긋나는데, 그런 줄은 귀가 아무리 좋아도 음정이 맞지 않습니다.
줄감개는 굳지 않도록 가끔 묽은 기름을 한 방울 넣어 주어야 합니다. 활털은 습기를 머금어 눅눅한 날씨에는 늘어지므로 어제 괜찮던 활이 오늘은 다른 장력을 필요로 할 수 있습니다. 연주가 끝나면 늘 활털을 끝까지 풀어 두십시오. 이곳에서는 온대 지역보다 그것이 더 중요합니다. 열대에서는 활털 갈기 주기도 더 자주 돌아오고, 힘없이 늘어져 줄을 물지 못하는 활털은 때가 되었다고 말해 주는 것입니다.
송진도 더위에서 다르게 굽니다. 무른 송진은 끈적해져서 줄과 앞판에 들러붙는 찌꺼기를 남기고, 그것이 다시 먼지를 붙잡습니다. 더운 기후에는 대체로 단단한 송진이 더 맞습니다.
보관과 이동, 그리고 최소한의 실천
베이스는 스탠드에 세워 두거나 쿠션이 든 가방에 눕혀 두되, 창문과 외벽과 송풍구에서 떨어뜨려 두십시오. 미끄러질 수 있는 벽에 기대어 두지 마십시오. 방의 제습이 강하다면 케이스나 두꺼운 커버가 공기의 교환을 유용하게 늦춰 줍니다. 냉방이 되지 않는 방이라면 대체로 괜찮으며, 햇볕이 드는 자리만 아니면 됩니다.
비행기에는 하드 케이스가 선택 사항이 아니고, 그렇게 해도 악기는 위험합니다. 부딪힘보다는 기압과 온도 때문입니다. 줄을 조금 풀고, 브리지를 보호하고, 자주 다니는 베이시스트 대부분이 그 용도로 합판 악기를 따로 둔다는 사실을 받아들이십시오. 합판 베이스는 이 기후와 이런 취급을 통판 악기보다 정말로 잘 견디며, 이곳에서 일하는 연주자 상당수가 한 대씩 가지고 있는 이유가 그것입니다.
어느 것도 어렵지 않습니다. 전환을 늦추고, 줄을 닦고, 활털을 풀고, 접합부를 살피고, 1년에 한 번 제작자에게 보이십시오. 그런 대접을 받는 싱가포르의 악기는 끝없이 갑니다. 에어컨 켜진 침실에 보관했다가 하루에 두 번씩 더위 속으로 들고 나가는 악기는 그렇지 않습니다.
Frequently asked
더블베이스는 어느 정도 습도에서 두어야 하나요?
특정한 수치보다 안정을 목표로 하십시오. 대략 45에서 65퍼센트 사이가 무난하지만, 70퍼센트에 꾸준히 머무는 악기가 매일 40과 80 사이를 오가는 악기보다 훨씬 잘 지냅니다. 손상을 만드는 것은 절대적인 수치가 아니라 변동입니다.
베이스 접합부가 벌어졌습니다. 심각한가요?
흔한 일이고 대개 어렵지 않게 고칩니다. 아교는 나무가 갈라지기 전에 먼저 떨어지도록 되어 있으므로, 벌어진 접합부는 악기가 스스로를 지킨 것입니다. 벌어진 채로 연주하면 틈이 번지고 이음새에 먼지가 들어가니 너무 미루지 말고 다시 붙이되, 놀랄 일은 아닙니다.
열대에서 더블베이스에 제습기가 필요한가요?
악기를 위해서라면 대개 필요하지 않습니다. 꾸준히 높은 습도는 견딜 만하고, 위험한 것은 닫힌 케이스 안의 곰팡이와 삭은 줄과 부속입니다. 제습기보다 공기가 도는 것과 악기를 닦아 주는 일이 더 중요합니다. 피해야 할 것은 에어컨이 악기를 고르지 않게 말리는 자리에 보관하는 일입니다.
Menjaga bes berganda di kawasan tropika
Sambungan terbuka, kayu membengkak, tali berkarat dan kejutan penyaman udara di sebalik kebanyakannya. Cara mengekalkan bes berganda stabil dalam iklim tropika.
Apa yang kelembapan lakukan pada kotak kayu yang bergam
Bes berganda ialah kayu ukir yang nipis dan dicantum dengan gam kulit haiwan, dan kayu bergerak mengikut lembapan. Spruce dan maple membengkak merentas ira apabila menyerap air dan mengecut apabila kering, dan kerana ira bahagian atas serta belakang berjalan pada arah yang berlainan daripada rusuknya, kepingan dan rusuk itu bertarik-tarikan setiap kali keadaan berubah. Sambungannya yang menanggung tekanan.
Kelembapan tinggi yang stabil bukan musuh utamanya. Alat muzik sudah lama hidup di Asia Tenggara. Apa yang menyebabkan kerosakan ialah perubahan, dan khususnya perubahan yang cepat. Bes yang keluar dari bilik latihan berhawa dingin 24 darjah ke udara luar 32 darjah yang berat, atau sebaliknya, sedang meminta sambungan gamnya menyerap anjakan dimensi yang besar dalam masa beberapa minit.
Gam kulit haiwan direka untuk gagal sebelum kayunya gagal. Itu satu kelebihan: sambungan yang terbuka ialah pembaikan yang murah, manakala bahagian atas yang retak ialah pembaikan yang mahal. Jadi sambungan yang terbuka ialah alat itu melindungi dirinya sendiri, dan tindakan yang betul ialah menutupnya semula dan bukan berasa seolah-olah sesuatu yang dahsyat telah berlaku.
Masalah penyaman udara
Kebanyakan kerosakan alat muzik di bandar tropika berlaku di sempadan antara udara berhawa dingin dan udara biasa. Penyaman udara bukan sekadar menyejukkan, ia menyahlembap dengan agresif, dan bilik yang dikekalkan pada 22 darjah boleh berada jauh di bawah 50 peratus kelembapan relatif sedangkan koridor di luarnya melebihi 80. Membawa alat merentas sempadan itu beberapa kali sehari ialah perkara paling menekan yang boleh anda lakukan kepadanya.
Penyelesaian praktikalnya ialah memperlahankan peralihan itu. Biarkan bes di dalam beg atau penutupnya selama dua puluh hingga tiga puluh minit selepas tiba di sesuatu tempat, dan biarkan bekasnya bertindak sebagai penimbal sementara suhu menyamai. Jangan buka bungkusan terus dan mula bermain, dan jangan biarkan bes berdiri dalam tiupan terus bolong penyaman udara atau di hadapan kipas.
Punca lain yang kerap ialah kereta. Bes yang ditinggalkan di dalam kenderaan yang diletak di bawah matahari mencapai suhu yang melembutkan gam dan boleh mengubah sudut lehernya. Jika anda terpaksa mengangkut bes dengan kereta, jangan tinggalkannya di situ.
Apa yang perlu diperiksa, dan berapa kerap
Jalankan jari di sekeliling tepi tempat bahagian atas bertemu rusuk, dan di sekeliling tepi belakang juga. Sambungan yang terbuka selalunya dapat dirasa sebelum ia kelihatan. Ketuk perlahan di sepanjang tepinya: sambungan yang rapat berbunyi pejal, yang terbuka memberi dengung atau gegaran yang tumpul. Periksa bahagian bawah dan atas badan terutamanya, kerana di situlah pergerakan paling banyak berlaku.
Dengar bunyi dengung baharu. Dengung yang muncul tiba-tiba biasanya bermaksud sambungan terbuka, purfling yang longgar, papan jari yang terangkat, atau kelengkapan yang sudah terlucut, dan ia patut dicari dan bukan dibiarkan sambil terus bermain. Lihat bridge dari sisi: jika ia mula condong ke arah papan jari, yang berlaku apabila penalaan menariknya ke depan selama berminggu-minggu, luruskannya atau minta ia diluruskan sebelum ia meleding.
Pastikan tiang bunyi berdiri tegak apabila anda menjenguk melalui lubang f, dan periksa tepi papan jari untuk sebarang celah tempat gam sudah terlepas. Pemeriksaan tahunan oleh luthier adalah wajar bagi mana-mana alat yang kerap anda mainkan, dan dua kali setahun tidak keterlaluan di sini.
Tali, kelengkapan dan logam
Udara lembap yang bergaram mengakis tali lebih cepat berbanding iklim kering, dan peluh di tangan mempercepatkannya. Lap tali dan papan jari selepas setiap sesi dengan kain kering. Lilitan yang menjadi kusam dan kasar menjadi palsu dari segi pic, dan tali yang palsu ialah tali yang tidak akan bermain dengan tepat walau sebaik mana telinga anda.
Mesin penala perlukan setitik minyak ringan sekali-sekala supaya ia tidak ketat. Bulu bow menyerap lembapan dan menjadi kendur dalam keadaan lembap, jadi bow yang elok semalam mungkin perlukan ketegangan yang berbeza hari ini; longgarkan bulunya sepenuhnya selepas bermain, dan itu lebih penting di sini berbanding di tempat sederhana. Penggantian bulu datang lebih kerap di kawasan tropika, dan bulu yang sudah lemas dan tidak mencengkam sedang memberitahu anda bahawa masanya sudah tiba.
Gegala berkelakuan berbeza dalam haba. Gegala yang lebih lembut menjadi melekit dan boleh meninggalkan mendapan pada tali dan bahagian atas, yang kemudian memerangkap habuk. Gegala yang lebih keras umumnya lebih sesuai untuk iklim panas.
Simpanan, perjalanan dan keperluan minimum
Simpan bes secara tegak di atas pendiri atau baring mengiring di dalam beg berlapik, jauh daripada tingkap, dinding luar dan bolong. Jangan sandarkannya pada dinding di tempat ia boleh tergelincir. Jika sesebuah bilik dinyahlembap dengan kuat, bekas atau penutup yang tebal memperlahankan pertukaran itu dengan berguna. Jika sesebuah bilik tidak berhawa dingin, itu umumnya memadai, asalkan ia bukan tempat yang terkena matahari.
Untuk penerbangan, bekas keras bukan pilihan dan walaupun begitu alat itu tetap berisiko, lebih banyak disebabkan tekanan dan suhu berbanding hentakan. Longgarkan tali sedikit, lindungi bridge, dan terimalah bahawa kebanyakan pemain bes yang kerap mengembara menyimpan alat berlamina untuk tujuan itu. Bes papan lapis memang bertolak ansur dengan iklim ini dan layanan ini lebih baik daripada bes ukir, dan itulah sebabnya begitu ramai pemain yang bekerja di sini memilikinya.
Tiada satu pun daripada ini yang sukar. Perlahankan peralihan, lap tali, longgarkan bow, periksa sambungan, dan minta luthier melihatnya sekali setahun. Alat di Singapura yang mendapat layanan itu bertahan tanpa had; yang disimpan di dalam bilik tidur berhawa dingin dan dibawa keluar ke dalam haba dua kali sehari tidak bertahan.
Frequently asked
Pada aras kelembapan apa saya patut simpan bes berganda saya?
Sasarkan kestabilan dan bukan satu angka tertentu. Antara lebih kurang 45 dan 65 peratus adalah selesa, tetapi alat yang dikekalkan secara stabil pada 70 akan lebih selamat berbanding alat yang berayun antara 40 dan 80 setiap hari. Perubahan itulah yang merosakkan, bukan arasnya yang mutlak.
Bes saya ada sambungan terbuka. Seriuskah itu?
Ia normal dan biasanya mudah dibaiki. Gam kulit haiwan memang direka untuk terlepas sebelum kayunya retak, jadi sambungan yang terbuka ialah alat itu melindungi dirinya sendiri. Dapatkan ia digam semula dalam masa yang munasabah, kerana bermain dengan sambungan terbuka membiarkannya merebak dan membiarkan habuk masuk ke dalamnya, tetapi jangan panik.
Perlukah saya penyahlembap untuk bes berganda di kawasan tropika?
Biasanya tidak untuk kepentingan alat itu sendiri. Kelembapan tinggi yang berterusan boleh diterima; risikonya ialah kulapuk di dalam bekas yang tertutup serta tali dan kelengkapan yang berkarat. Peredaran udara dan mengelap alat itu lebih penting daripada penyahlembap. Apa yang patut anda elakkan ialah menyimpannya di tempat penyaman udara mengeringkannya secara tidak sekata.
வெப்பமண்டலத்தில் டபுள் பாஸைப் பராமரிப்பது
திறந்த மூட்டுகள், வீங்கிய மரம், துருப்பிடிக்கும் கம்பிகள், இவற்றுக்குப் பின்னால் குளிரூட்டி அதிர்ச்சி. ஈரமான வெப்பமண்டலத்தில் பாஸை நிலையாக வைப்பது எப்படி.
பசையால் ஒட்டப்பட்ட மரப்பெட்டிக்கு ஈரப்பதம் என்ன செய்கிறது
டபுள் பாஸ் என்பது தோல் பசையால் ஒன்றாகப் பிடிக்கப்பட்ட மெல்லிய செதுக்கப்பட்ட மரம், மரம் ஈரத்துக்கு ஏற்ப நகர்கிறது. ஸ்ப்ரூஸும் மேப்பிளும் நீரை உறிஞ்சும்போது நார்களுக்குக் குறுக்கே வீங்குகின்றன, உலரும்போது சுருங்குகின்றன; மேல்பலகையின், முதுகின் நார்கள் பக்கப் பட்டைகளின் நார்களை விட வேறு திசையில் ஓடுவதால், நிலைமை மாறும் ஒவ்வொரு முறையும் பலகைகளும் பட்டைகளும் ஒன்றோடொன்று சண்டையிடுகின்றன. அழுத்தத்தை மூட்டுகள் ஏற்கின்றன.
நிலையான அதிக ஈரப்பதம் முதன்மை எதிரி அல்ல. தென்கிழக்கு ஆசியாவில் கருவிகள் நீண்ட காலமாக வாழ்ந்து வருகின்றன. சேதத்தை ஏற்படுத்துவது மாற்றம், குறிப்பாக வேகமான மாற்றம். 24 டிகிரி குளிரூட்டப்பட்ட ஒத்திகை அறையிலிருந்து 32 டிகிரிக்கும் கனத்த வெளிக் காற்றுக்கும் செல்லும், அல்லது திரும்பி வரும் ஒரு பாஸ், சில நிமிடங்களுக்குள் ஒரு பெரிய பரிமாண மாற்றத்தை உள்வாங்கும்படி தன் பசை மூட்டுகளைக் கேட்கிறது.
மரம் தோற்பதற்கு முன் தோற்கும்படியே தோல் பசை வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அது ஒரு நல்ல பண்பு: திறந்த மூட்டு மலிவான பழுதுபார்ப்பு, விரிசலடைந்த மேல்பலகை விலையுயர்ந்தது. எனவே திறந்த மூட்டு என்பது கருவி தன்னைத்தானே காத்துக்கொள்வதுதான்; பயங்கரமான ஏதோ நடந்துவிட்டது என்று உணர்வதல்ல, அதை மூடிவிடுவதே சரியான பதில்.
குளிரூட்டல் பிரச்சினை
ஒரு வெப்பமண்டல நகரத்தில் கருவிச் சேதங்களில் பெரும்பாலானவை, குளிரூட்டப்பட்ட காற்றுக்கும் குளிரூட்டப்படாத காற்றுக்கும் இடையிலான எல்லையில்தான் நடக்கின்றன. குளிரூட்டி வெறுமனே குளிரவைப்பதில்லை, அது ஆக்ரோஷமாக ஈரத்தையும் நீக்குகிறது; 22 டிகிரியில் வைத்திருக்கப்படும் அறை 50 சதவீத சார்பு ஈரப்பதத்துக்கும் கீழே இருக்கலாம், அதே சமயம் வெளியே நடைபாதையில் அது 80-க்கும் மேலே இருக்கும். நாளொன்றுக்குப் பல முறை ஒரு கருவியை அந்த எல்லைக்குக் குறுக்கே சுமந்து செல்வதுதான் நீங்கள் அதற்குச் செய்யக்கூடிய மிக அழுத்தமான காரியம்.
நடைமுறைத் தீர்வு, அந்த மாற்றத்தை மெதுவாக்குவதுதான். ஓர் இடத்துக்கு வந்த பிறகு இருபது முதல் முப்பது நிமிடங்கள் பாஸை அதன் பையிலோ உறையிலோ விட்டுவிடுங்கள், வெப்பநிலை சமனாகும் வரை பெட்டி ஒரு தடையாக இருக்கட்டும். உடனே பிரித்து வாசிக்கத் தொடங்காதீர்கள், குளிரூட்டியின் நேரடிக் காற்றிலோ மின்விசிறிக்கு முன்னாலோ பாஸை நிற்க வைக்காதீர்கள்.
மற்றொரு அடிக்கடி வரும் குற்றவாளி கார். வெயிலில் நிறுத்தப்பட்ட வாகனத்தில் விடப்பட்ட பாஸ், பசையை மென்மையாக்கும், கழுத்துக் கோணத்தைச் சிதைக்கும் அளவுக்கு வெப்பநிலையை அடைகிறது. காரில் பாஸைக் கொண்டு செல்ல வேண்டியிருந்தால், அதை அங்கே விட்டுவிடாதீர்கள்.
எதைச் சரிபார்ப்பது, எவ்வளவு அடிக்கடி
மேல்பலகை பக்கப் பட்டைகளைச் சந்திக்கும் விளிம்பைச் சுற்றி விரலை ஓட்டுங்கள், முதுகு விளிம்பையும் சுற்றி ஓட்டுங்கள். திறந்த மூட்டு கண்ணுக்குத் தெரிவதற்கு முன்பே பெரும்பாலும் தொடுதலில் தன்னை வெளிக்காட்டிவிடும். விளிம்புகளில் மெதுவாகத் தட்டுங்கள்: மூடிய மூட்டு திடமாக ஒலிக்கும், திறந்தது மந்தமான ரீங்காரத்தையோ கிலுகிலுப்பையோ தரும். குறிப்பாகக் கீழ், மேல் பவுட்டுகளைச் சரிபாருங்கள், ஏனெனில் அவைதான் மிக அதிக நகர்வை ஏற்கின்றன.
புதிய ரீங்காரங்களைக் கவனியுங்கள். திடீரெனத் தோன்றும் ரீங்காரம் பொதுவாகத் திறந்த மூட்டையோ, தளர்ந்த பர்ஃப்லிங்கையோ, எழும்பும் விரல்பலகையையோ, விடுபட்ட ஒரு பொருத்தையோ குறிக்கிறது; அதை வாசித்துக் கடந்து போகாமல் கண்டுபிடிப்பதே மேல். பிரிட்ஜைப் பக்கவாட்டிலிருந்து பாருங்கள்: வாரக்கணக்கில் சுருதி செய்வது அதை முன்னால் இழுப்பதால் அது விரல்பலகையை நோக்கிச் சாயத் தொடங்கியிருந்தால், வளைந்துபோவதற்கு முன் அதை நிமிர்த்துங்கள் அல்லது நிமிர்த்தச் செய்யுங்கள்.
f துளை வழியாகப் பார்க்கும்போது சவுண்ட்போஸ்ட் நிமிர்ந்து நிற்கிறதா என்று சரிபாருங்கள், பசை விடுபட்ட இடைவெளி ஏதேனும் இருக்கிறதா என்று விரல்பலகை விளிம்பைச் சரிபாருங்கள். நீங்கள் தவறாமல் வாசிக்கும் எந்தக் கருவிக்கும் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை ஒரு லூதியரிடம் காட்டுவது விவேகமானது, இங்கே ஆண்டுக்கு இரு முறை என்பது மிகையல்ல.
கம்பிகள், பொருத்துகள், உலோகம்
உப்புக் கலந்த ஈரமான காற்று, உலர்ந்த காலநிலையை விட கம்பிகளை வேகமாகத் துருப்பிடிக்கச் செய்கிறது, கையின் வியர்வை அதை மேலும் விரைவுபடுத்துகிறது. ஒவ்வொரு பயிற்சிக்குப் பிறகும் உலர்ந்த துணியால் கம்பிகளையும் விரல்பலகையையும் துடையுங்கள். மங்கி கரடுமுரடாகும் சுற்றுக் கம்பிகள் சுருதியில் பொய்யாகிவிடுகின்றன; பொய்க் கம்பி என்பது உங்கள் காது எவ்வளவு நல்லதாக இருந்தாலும் சுருதியாக வாசிக்காத கம்பி.
சுருதித் திருகுகள் இறுகிப் போகாமல் இருக்க அவ்வப்போது ஒரு துளி இலேசான எண்ணெய் தேவை. வில் மயிர் ஈரத்தை உறிஞ்சி ஈரமான நிலையில் தளர்ந்துவிடுகிறது, எனவே நேற்று நன்றாக இருந்த வில்லுக்கு இன்று வேறு இறுக்கம் தேவைப்படலாம்; வாசித்த பிறகு எப்போதும் மயிரை முழுமையாகத் தளர்த்துங்கள் — மிதவெப்ப இடங்களை விட இங்கே அது முக்கியம். வெப்பமண்டலத்தில் மயிர் மாற்றுவது அடிக்கடி திரும்பி வருகிறது; சோர்ந்துபோய்ப் பற்றிப் பிடிக்காத மயிர், நேரம் வந்துவிட்டது என்று உங்களிடம் சொல்கிறது.
வெப்பத்தில் குங்கிலியம் வேறுவிதமாக நடந்துகொள்கிறது. மென்மையான குங்கிலியங்கள் பிசுபிசுப்பாகி, கம்பியிலும் மேல்பலகையிலும் ஒட்டும் படிவை விட்டுச் செல்லலாம், அது பிறகு அழுக்கைப் பிடித்துக்கொள்ளும். வெப்பமான காலநிலைக்குப் பொதுவாகக் கடினமான குங்கிலியமே பொருத்தமானது.
சேமிப்பு, பயணம், நடைமுறைக் குறைந்தபட்சம்
பாஸை ஒரு ஸ்டாண்டில் நிமிர்ந்து நிற்க வையுங்கள் அல்லது மெத்தையிட்ட பையில் பக்கவாட்டில் படுக்க வையுங்கள்; ஜன்னல்கள், வெளிச் சுவர்கள், காற்று வெளியேற்றிகளிலிருந்து விலக்கி வையுங்கள். சரிந்து விழக்கூடிய சுவரில் சாய்த்து வைக்காதீர்கள். ஓர் அறை கடுமையாக ஈரம் நீக்கப்பட்டிருந்தால், ஒரு பெட்டியோ கனமான உறையோ பரிமாற்றத்தை பயனுள்ள வகையில் மெதுவாக்கும். ஓர் அறை குளிரூட்டப்படவில்லை என்றால் அது பொதுவாகப் பரவாயில்லை, வெயில் விழும் இடமாக இல்லாத வரை.
விமானப் பயணங்களுக்குக் கடினமான பெட்டி விருப்பத் தேர்வு அல்ல, அப்படியிருந்தும் கருவி ஆபத்தில்தான் இருக்கிறது — பெரும்பாலும் இடிகளால் அல்ல, அழுத்தத்தாலும் வெப்பநிலையாலும். கம்பிகளைச் சற்றுத் தளர்த்துங்கள், பிரிட்ஜைப் பாதுகாருங்கள், அடிக்கடி பயணிக்கும் பாஸ் வாசிப்பாளர்களில் பெரும்பாலோர் அதற்காகவே ஒரு லேமினேட்டட் கருவியை வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். ப்ளைவுட் பாஸ் இந்தக் காலநிலையையும் இந்த நடத்தையையும் செதுக்கப்பட்ட பாஸை விட உண்மையிலேயே சிறப்பாகத் தாங்குகிறது; அதனால்தான் இங்கே வேலை செய்யும் பல வாசிப்பாளர்கள் ஒன்றை வைத்திருக்கிறார்கள்.
இதில் எதுவும் கடினமல்ல. மாற்றங்களை மெதுவாக்குங்கள், கம்பிகளைத் துடையுங்கள், வில்லைத் தளர்த்துங்கள், மூட்டுகளைச் சரிபாருங்கள், ஆண்டுக்கு ஒருமுறை ஒரு லூதியரிடம் காட்டுங்கள். இந்த நடத்தையைப் பெறும் சிங்கப்பூர்க் கருவிகள் முடிவின்றி நீடிக்கின்றன; குளிரூட்டப்பட்ட படுக்கையறையில் சேமிக்கப்பட்டு, நாளொன்றுக்கு இரு முறை வெப்பத்துக்குள் சுமந்து செல்லப்படும் கருவிகள் நீடிப்பதில்லை.
Frequently asked
என் டபுள் பாஸை எந்த ஈரப்பத அளவில் வைத்திருக்க வேண்டும்?
ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணை அல்ல, நிலைத்தன்மையை இலக்காக வையுங்கள். சுமார் 45 முதல் 65 சதவீதத்துக்கு இடையே இருப்பது வசதியானது, ஆனால் நிலையாக 70-இல் வைத்திருக்கப்படும் கருவி, தினமும் 40-க்கும் 80-க்கும் இடையே ஊசலாடும் கருவியை விடச் சிறப்பாகவே இருக்கும். சேதத்தை ஏற்படுத்துவது ஏற்ற இறக்கம், முழுமையான அளவு அல்ல.
என் பாஸில் ஒரு மூட்டு திறந்திருக்கிறது. அது தீவிரமானதா?
அது சாதாரணம், பொதுவாகச் சரிசெய்வதும் எளிது. மரம் விரிசலடைவதற்கு முன்பே தோல் பசை விடுபட வேண்டும் என்பதே நோக்கம், எனவே திறந்த மூட்டு என்பது கருவி தன்னைத்தானே காத்துக்கொள்வதுதான். ஓரளவு விரைவில் அதை மீண்டும் ஒட்டச் செய்யுங்கள், ஏனெனில் திறந்த மூட்டின் மேல் வாசிப்பது அதைப் பரவவிடும், மூட்டுக்குள் அழுக்கையும் விடும்; ஆனால் அதைப் பற்றிப் பதற வேண்டாம்.
வெப்பமண்டலத்தில் டபுள் பாஸுக்கு ஈரப்பதம் நீக்கி தேவையா?
கருவிக்காக பொதுவாகத் தேவையில்லை. நிலையான அதிக ஈரப்பதம் தாங்கக்கூடியது; ஆபத்து என்பது மூடிய பெட்டிக்குள் பூஞ்சை வளர்வதும், கம்பிகளும் பொருத்துகளும் துருப்பிடிப்பதும்தான். ஈரப்பதம் நீக்கியை விட காற்றோட்டமும் கருவியைத் துடைப்பதும் அதிக முக்கியம். நீங்கள் தவிர்க்க வேண்டியது, குளிரூட்டி அதைச் சமமற்ற முறையில் உலர்த்தும் இடத்தில் சேமிப்பதுதான்.
Learning or buying in Singapore?
A&G Academy teaches accordion, bayan and double bass, and sells the instruments we teach on. Ask us anything — we'd rather talk you out of the wrong instrument than sell you one.